Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 11 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę J. B. na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę. Tego samego dnia skarżąca złożyła urzędowy formularz PPF, w którym wniosła o ustanowienie radcy prawnego celem wniesienia skargi kasacyjnej w wyżej wymienionej sprawie.
Postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 12 września 2008 r. ustanowiono dla J. B. radcę prawnego z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła w dniu 29 września 2008 r. pełnomocnikiem skarżącej radcę prawnego T. P. Skarżąca udzieliła mu pełnomocnictwa do występowania w jej imieniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
W dniu 29 października 2008 r. pełnomocnik skarżącej wniósł w imieniu mocodawczyni skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. W skardze kasacyjnej zawarł wniosek o przyznanie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Oświadczył, że opłaty z tytułu pomocy prawnej z urzędu nie zostały uiszczone w całości ani w części.
Z protokołu rozprawy (k. 228) wynika, że radca prawny T. P. w dniu 2 grudnia 2009 r. reprezentował skarżącą na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wyrokiem z dnia 2 grudnia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną J. B.. Sąd II instancji nie orzekł o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Według § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
- 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4 tego rozporządzenia oraz
- 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.
Stosownie do treści § 14 ust 2 pkt 2 lit. a w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji wynosi 240 zł. Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie ustalono wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 292,80 zł, w tym VAT 52,80 zł.
Jak wynika akt sprawy, radca prawny z urzędu uiścił w dniu 28 października 2008 r. opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Kwota ta stanowi więc niezbędny, udokumentowany wydatek radcy prawnego, należny mu wraz z wynagrodzeniem za udzielenie z urzędu pomocy prawnej
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 14 ust 2 pkt 2 lit. a w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia postanowiono jak w sentencji.