Uzasadnienie
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania.
Zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2016 r., poz. 599 ze zm.), organ gminy, o którym mowa w art. 28 ust. 1, wydaje z urzędu lub na wniosek właściciela lub podmiotu wskazanych w art. 28 ust. 2, decyzję w sprawie wymeldowania obywatela polskiego, który opuścił miejsce pobytu stałego albo opuścił miejsce pobytu czasowego przed upływem deklarowanego okresu pobytu i nie dopełnił obowiązku wymeldowania się. W myśl art. 38 w/w ustawy, zgłoszenie zgonu dokonane w urzędzie stanu cywilnego, zgodnie z przepisami prawa o aktach stanu cywilnego, zastępuje wymeldowanie osoby zmarłej z miejsca pobytu stałego i czasowego.
Należy zauważyć, że zameldowanie i wymeldowanie są formami realizacji obowiązku meldunkowego polegającymi na zgłoszeniu wymaganych danych właściwemu organowi. Stanowią one zatem wyłącznie akty rejestracji danych dotyczących pobytu określonej osoby, bądź ustania jej pobytu w dotychczasowym miejscu. W konsekwencji wymeldowanie stwierdza pewną okoliczność faktyczną i ma jedynie charakter rejestracyjny. Tym samym uznać należy, że obowiązek meldunkowy jest ściśle związany z osobą, której dotyczy. W konsekwencji z chwilą śmierci osoby wymeldowanej, dezaktualizuje się kwestia pobytu takiej osoby oraz wygasają ciążące na takiej osobie obowiązki osobiste, a więc i obowiązek wymeldowania. W doktrynie i orzecznictwie wskazuje się, że prawa i obowiązki wynikające z zameldowania czy też wymeldowania są ściśle związane z osobą, której dotyczą, gdyż pozostają w związku z interesem prawnym takiej osoby, nie podlegają dziedziczeniu ani zbyciu, nie przechodzą również na następców prawnych - por. Trzcińska Diana (w:), Biernat Krzysztof i in., Ustawa o ewidencji ludności. Komentarz do art. 38, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 lipca 2016 r., II SA/Gl 312/16).
Uwzględniając powyższą argumentację postępowanie w sprawie skargi na decyzję utrzymującą w mocy decyzję orzekającą o wymeldowaniu z pobytu stałego osoby, która zmarła w toku postępowania sądowoadministracyjnego, należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a..
Ubocznie należy zauważyć, że nie było w sprawie podstaw do zawieszenia postępowania sądowego na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a., gdyż w myśl art. 124 § 3 p.p.s.a. nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, a właśnie taka sytuacja ma miejsce w rozpatrywanym przypadku.