Uzasadnienie
A. H. do swojej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego dołączyła formularz PPF wnosząc o ustanowienie radcy prawnego. W złożonym formularzu wnioskodawczyni podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką. Skarżąca nie osiąga żadnych dochodów, pozostaje na utrzymaniu matki, która pobiera emeryturę w wysokości 1159 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni nie wykazała żadnego majątku oprócz współwłasności wraz z matką budynku mieszkalnego wielkości 70 m² w B. i własnościowego prawa spółdzielczego do lokalu mieszkalnego w D.na zasadzie wspólności małżeńskiej. Skarżąca nie ma żadnego wsparcia finansowego od męża, który prowadzi odrębne gospodarstwo domowe. Matka wnioskodawczyni jest osobą niepełnosprawną, wymaga całodobowej opieki. Koszty utrzymania domu wynoszą 400 zł, a koszty lekarstw, środków opatrunkowych i pielęgnacyjnych – 350 zł miesięcznie.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę sytuację rodzinną i majątkową skarżącej, w tym: brak własnego dochodu i majątku poza współwłasnością domu i mieszkania, konieczność sprawowania całodobowej opieki nad niepełnosprawną matką, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Zatem jej wniosek o przyznanie radcy prawnego z urzędu zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.