Uzasadnienie
E. T. złożyła formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie przywrócenia stanu poprzedniego na gruncie.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z renty rodzinnej w wysokości 1045,62 zł netto miesięcznie. Skarżąca jest współwłaścicielką w 5/8 części niewykończonego domu z mieszkaniem wielkości 63 m kw i działki o powierzchni 0,900 ha. W sądzie toczy się postępowanie spadkowe po jej zmarłych rodzicach. W skład spadku wchodzi nieużytkowane gospodarstwo rolne o powierzchni 2,31 ha. Wnioskodawczyni cierpi na arytmię serca, nadciśnienie, chorobę zwyrodnieniową kręgosłupa z dyskopatią. Skarżąca podała następujące wydatki miesięczne: koszty utrzymania domu, w tym opłaty za prąd wodę, gaz, zakup węgla, podatek - 550 zł, koszty leczenia, rehabilitacji, zakupu leków 300 zł. Pozostała część dochodu wystarcza jej na skromne życie.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz.1369), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową skarżącej, przede wszystkim: niski dochód z renty rodzinnej wystarczający jedynie na zaspokojenie jej bieżących potrzeb życiowych, brak majątku poza udziałem w nieruchomościach, zły stan zdrowia wiążący się z wysokimi wydatkami na leczenie i utrudniający samodzielne występowanie przed sądem, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1, ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.