Uzasadnienie
Decyzją z dnia 4 kwietnia 2018 r., znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania Ł. G., utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy B. z dnia 29 listopada 2017 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy przewrócenia stosunków wodnych między działkami nr 938/1, 938/2, 854, 855/1 i 855/2 a działką nr 940 (droga powiatowa nr [...]).
W uzasadnieniu organ II instancji przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy.
Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte na wniosek Ł. G., który stwierdził, że rów przy drodze powiatowej przebiega przez jego działkę nr 854, a zmiana stosunków wodnych nastąpiła również na działkach nr 855/1 i 855/2. W toku postępowania sporządzono dwie opinie biegłych, S. S. z lipca 2015 r., na podstawie bliżej nieokreślonej dokumentacji, wizji lokalnej i mapy ewidencyjnej urządzeń melioracyjnych, mającej ogólny charakter oraz J. G. z grudnia 2016 r., na podstawie przedmiaru robót do specyfikacji istotnych warunków zamówienia na remont drogi powiatowej P. – N. – Ż. – G. w. miejscowości P., N. od km) + 000=2+540 odc. 2,540 km, mapy – dokumentacji uproszczonej, protokołu odbioru końcowego robót, map topograficznych, zdjęć satelitarnych terenu, kopii mapy sytuacyjno-wysokościowej, szkicu terenu, przekroju poprzecznego, dziennika niwelacji, kopii map ewidencyjnych, wypisów z rejestru gruntów oraz wykazu zmian danych ewidencyjnych.
J. G., biegły przy Sądzie Okręgowym w K. o specjalności budownictwo wodnomelioracyjne, w tym zakłócenia stosunków wodnych, gospodarka wodnościekowa, stwierdził w swojej opinii, że podniesienie korony drogi o 14 cm nie przyczyniło się do zmiany stanu wody ze szkodą na działkach nr 854, 938/1, 938/2 855/1 i 855/2. W oparciu o powyższą opinię organ I instancji wydał opisaną na wstępie decyzję z dnia 29 listopada 2017 r.
W odwołaniu Ł. G. zarzucił organowi I instancji naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 78, art. 80, art. 97 § 1 pkt 4 i art. 107 § 1 i 3 Kpa oraz prawa materialnego, tj. art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne ("Pw"). Wniósł o zmianę kwestionowanej decyzji poprzez nakazanie Powiatowemu Zarządowi Dróg przywrócenie na działce nr 940 w P. stanu poprzedniego i wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom, ewentualnie o uchylenie decyzji do ponownego rozpatrzenia.
Organ odwoławczy, po wyjaśnieniu treści art. 29 Pw i przywołaniu stosownego orzecznictwa, uznał, że opinia J. G., szczegółowo opisująca panujące na spornym gruncie i w okolicy stosunki wodne, zawierająca dokładną analizę kierunku spływu wód opadowych, identyfikująca zmiany stanu wody na gruncie przy wykorzystaniu ww. dokumentacji, oględzin i pomiarów niwelacyjnych – stanowi wiarygodny materiał do dokonania wiążących w sprawie ustaleń.
W dalszej części uzasadnienia Kolegium obszernie zacytowało treść opinii biegłego. Wynika z niej m.in., że droga powiatowa nr [...] działka nr 940 stanowi własność Powiatu i rozdziela m.in. działki rolne Ł. G.. Od północy są to działki nr 854, 855/1 i 855/2, a od południa nr 938/1 i 938/2. Na wysokości działki 854 pod drogą znajduje się przepust betonowy Ø 60 cm, którym przepływają wody (ze zlewni rowu melioracyjnego po północnej stronie drogi) do rowu melioracyjnego biegnącego na południe od tej drogi. Z działkami Ł. G. od południa, od strony wschodniej sąsiaduje działka 939, w użytkowaniu Gminy B., jako droga, na której znajduje się rów melioracyjny odprowadzający wodę z przepustu pod drogą. Wzdłuż drogi, po lewej stronie (północnej) jest rów przydrożny.
Droga powiatowa w 2014 roku była remontowana. Remont ten polegał m.in. na wykonaniu robót budowlanych w m. Pi. w km 0+000 = 1+330 (1,333 km), gdzie znajdują się działki wnioskodawcy, w postaci mechanicznego wyrównania istniejącej nawierzchni masą betonu asfaltowego warstwą ok. 10 cm oraz wykonaniu warstwy ścieralnej z betonu asfaltowego grubości 4 cm – razem 14 cm. Roboty obejmowały nadto rozbiórkę istniejących przepustów na zjazdach i wykonanie nowych Ø 40 cm, renowację rowów po lewej stronie na długości 0,8 km, mechaniczną ścinkę poboczy (2 x 0,5 m) warstwą 0,2 m oraz utwardzenie tych poboczy kamieniem frakcji 0 = 31,5 mm warstwą grubości 8 cm. Roboty powyższe wykonano na podstawie "zgłoszenia o zmianie budowy lub wykonania robót budowlanych, na które nie obowiązuje pozwolenie na budowę. Roboty zostały wykonane w okresie 8 – 30 października 2014 r. i odebrane.
Pomiędzy działkami 854 (Ł. G.) i 1029 (P. C.) znajduje się rów, częściowo na jednej i na drugiej działce. Rów ten posiada spadek z północy na południe w kierunku drogi powiatowej. Przed drogą zmienia kierunek na zachodni wzdłuż drogi powiatowej i dochodzi do przepustu (pod drogą), do granicy z działką 855/2, w całości znajduje się na południowej części działki 854. Jest to naturalne obniżenie i nie ma innej naturalnej możliwości odprowadzania wód z terenów północnych (zlewni). Na dzień oględzin rów był zamulony i wymaga odbudowy. Przypuszczalnie wcześniej do tego rowu (na łuku) dopływały również wody z rowu przydrożnego drogi powiatowej od strony wschodniej. Obecnie ujście tego rowu przydrożnego, który kończy się przy granicy z działką 854, jest zasypane ziemią. Stąd woda stagnuje w tym rowie przydrożnym, a po jego napełnieniu spływa powierzchniowo przez jezdnię - koronę drogi na łąki znajdujące się na południe od drogi. W pasie drogowym na szerokości działki 854 nie ma rowu przydrożnego.
Od strony północnej na zachód od przepustu, na szerokości działki 855/2 wzdłuż drogi pod zjazdem wykonany jest przepust z rury PCV (karbowanej) Ø 30 cm. Dalej na zachód od tego przepustu jest zamulony rów przydrożny na całej szerokości działki 855/1 i na części szerokości działki 856 (do zjazdu na tę działkę). Zjazd na tę działkę nie posiada przepustu, którym spływałyby wody z rowu przydrożnego od strony zachodniej. W takim stanie zjazd ten stanowi zaporę, która zatrzymuje wodę w rowie, a po jego napełnieniu wody opadowe i roztopowe przelewają się przez tę jezdnię na łąki znajdujące się po południowej stronie drogi. Zatrzymywana i magazynowana woda w korycie rowu przydrożnego podnosi poziom wody gruntowej, zarówno w korpusie drogi, jak i w sąsiednich północnych działkach. Podobne zjawiska mogą powstać na drodze i działkach znajdujących się wzdłuż rowu (który również nie ma odpływu) od strony wschodniej.
Rzędne drogi powiatowej, tj. jezdni, pobocza i terenu od strony południowej wskazują, że korona drogi i pobocze jest wyższe od terenu łąk o ok. 0,5 - 0,6 m (311,2 - 310,6) na wysokości działek 853 i 852, o ok. 0,3 = 0,4 m (311,5 - 311,1) na wysokości działek 860 i 865, a na wysokości działki 856 różnica ta wynosi 0,2 m (311,2 - 311,0). Podobna różnica, tj. ok. 0,2 m będzie na wysokości działek 938/1 i 938/2. Do rowu przydrożnego po lewej stronie drogi nie spływają wody z powierzchni jezdni (a jeśli to znikome), gdyż spadki poprzeczne wskazują, że wody z tej jezdni spływają na południe - na łąki. Rów przydrożny biegnący po lewej stronie drogi (od północy) również ma spadki zarówno od zachodu, jak i wschodu do przepustu pod drogą powiatową na wysokości działki 854. Na rowie przydrożnym wykonane są przepusty z rur betonowych Ø 40 cm, za wyjątkiem wjazdu na działkę 856. Na zjeździe do działki 854 i 855/2 wykonany jest przepust z rury PCV Ø 30 cm.
Ponieważ przepust (wjazd) i rów na szerokości działki 856 i 855/1 nie są odbudowane, to nie odprowadzane są wody z rowu odbudowanego przydrożnego (od zachodu) do przepustu pod drogą. Rów na szerokości działki 856 i 855/1 jest zamulony warstwą namułu gr. 25 = 30 cm.
Zdaniem biegłego rządna dna wlotu przepustu PCV i rzędna dna rowu poniżej wjazdu na działką 856 pokazuje, że na zjeździe tym można wykonać przepust Ø 40 cm, rów odmulić warstwą 20 - 30 cm i zostanie rozwiązany problem z podtapianiem drogi i działek na zachód od działki 856. Do rowu nieodmulonego spływają wody z terenów działek i zabudowań znajdujących sią na północ od drogi powiatowej, tj. z działek 856, 855/1 i częściowo 855/2. Gdyby rowu tego nie było, wszystkie wody z tego terenu spływałyby bezpośrednio na drogę asfaltową, co z kolei stanowiłoby niebezpieczeństwo dla ruchu, szczególnie w okresie zimowym (zamarzanie). Z rowu tego dalej wody są odprowadzane przepustem PCV Ø 30 cm, pod zjazdem na działkę 855/2 i dalej do przepustu pod drogą. Rów ten ma głębokość od 47 do 23 cm. Oznacza to, że nie jest możliwe jakiekolwiek zakłócenie stosunków wodnych spowodowanych przez remont, tj. podniesienie korony drogi o ok. 14 cm.
Ponieważ przed remontem drogi jej poziom (korony) był niższy od sąsiedniego terenu o ok. 14 cm, to wody spływające z terenów północnych (w przypadku braku rowu przydrożnego) mogły swobodnie spływać na powierzchnię drogi i dalej na łąki - na południe. Rzędne terenu na wjeździe na działkę 855/2 i na przepuście pod drogą wskazują, że teren na działce 855/2 i na drodze jest na tym samym poziomie. Rzędna terenu na działce 854 jest wyższa od rzędnej drogi o ok. 5 cm. Taki stan drogi nie może więc ujemnie wpływać na działkę 854, a wody z terenu między rowem a drogą swobodnie mogą spływać nie tylko do rowu na tej działce, ale również na powierzchnię drogi. W odniesieniu do działek 938/1 i 938/2 taka sama ilość wody z powierzchni drogi (która się nie zmieniła) spływała przed remontem, jak i spływa obecnie (po remoncie). Zlewnia, czyli powierzchnia spływu wód nie uległa zmianie. Podobnie, nie doszło do zmiany stanu wody ze szkodą na działkach 855/1 i 855/2, gdyż teren drogi (korony), jak i teren obok jest na tym samym poziomie.
Stąd nie może dochodzić do zastoisk wody, a wykonanie przepustu pod zjazdem na działce 855/2 (z PCV Ø 30 cm) i istniejący rów przydrożny (od zjazdu na działkę 856 do tego przepustu) zbiera wody z terenów północnych i odprowadza je do przepustu pod drogą.
Wody spływające z działek północnych wnioskodawcy są więc odbierane przez dwa rowy: 1) rów melioracyjny (odbiera wody z działki 854), 2) rów przydrożny, po lewej stronie drogi powiatowej, od przepustu PCV Ø 30 cm na wysokości działki 855/2 do zjazdu na działce 856 lub 857. Dalej wody te (z obydwu rowów) spływają przepustem pod drogą powiatową do rowu melioracyjnego (na południe do rzeki W.). Wykonanie remontu drogi zgodnie ze specyfikacją i zgłoszeniem robót przez podniesienie korony drogi o ok. 14 cm masą betonu asfaltowego, wykonanie poboczy, wykonanie renowacji rowu przydrożnego (za wyjątkiem na szerokości działek 854 i 855/2, 855/1 i 856) i wybudowanie nowych przepustów na zjazdach (oprócz jednego) nie spowodowało zatem zmian stanu wody na działkach 854, 855/1 i 855/2, ani kierunków, odpływu wody opadowej, nie widać, aby powstały jakiekolwiek szkody na tych działkach. Omawiane zmiany stanu drogi powiatowej nie przyczyniły również do zmiany stosunków wodnych na działkach nr 838/1 i 838/2, gdyż takie same i tyle samo wody spływało wód opadowych i roztopowych, zarówno przed jak i po remoncie drogi.
W opinii uzupełniającej biegły stwierdził, że przed i po modernizacji drogi powiatowej zlewnia cieku (rowu) biegnącego od strony północnej nie zmieniła się, a ciek (rów) kryty czy otwarty służy do odpływu wód z terenów od strony północnej drogi - gdyby go nie było, to wody spływałyby na powierzchnię pasa drogowego i dalej na południe od drogi powiatowej. Jest mało prawdopodobne, żeby takiego rowu (przed modernizacją) nie było, tym bardziej że modernizacja drogi polegała również na rozbiórce-istniejących przepustów na zjazdach i wykonaniu nowych Ø 40 cm, renowacji rowów po lewej stronie drogi na długości 0,8 km. Biegły wyjaśnił również, że przepust rurowy w km 1+074,20 zlokalizowano na podstawie mapy topograficznej. Jest to przepust pod drogą powiatową za skrzyżowaniem z drogą gminną w kierunku K.. Przepustem tym przepływają wody z innej sąsiedniej zlewni niż przepustem pod drogą na wysokości działki 855/2 i 854. Na szerokości działki 855/2, 855/1 i 856 (zaniżenie terenu wg wnioskodawcy) głębokość rowu przydrożnego wynosi 23 do 43 cm, a podniesienie korony drogi wynosiło 14 cm. Nie można więc tego nazwać zaniżeniem, ale zamulonym rowem przydrożnym.
Zdaniem Kolegium zarzuty zawarte w odwołaniu stanowią jedynie polemikę z ustaleniami osoby posiadającej wiadomości specjalne i wiedzę fachową w dziedzinie obejmującej przedmiot postępowania - poprzez proste zaprzeczenie poczynionym ustaleniom.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Ł. G. zarzucił powyższemu rozstrzygnięciu naruszenie:
- 1) przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 78, art. 80, art. 97 § 1 pkt 4 i art. 107 § 3 Kpa poprzez błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, nierozważenie wszystkich okoliczności mogących mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia, niedostateczne i niedokładne wyjaśnienie wszystkich okoliczności mających znaczenie dla rozstrzygnięcia;
- 2) prawa materialnego, tj. art. 29 ust. 3 Pw poprzez nienałożenie na właściciela działki nr 940 obowiązku określonego w tym przepisie, w szczególności nieuznanie, że nastąpiła zmiana stosunków wodnych na gruntach skarżącego.
W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów.
W uzasadnieniu podniesiono, że nie zawsze naruszenie stosunków wodnych musi się przejawiać w postaci widocznego zalewania wodą nieruchomości sąsiedniej. Przed remontem drogi działki skarżącego nigdy nie były zalewane, a obecnie wskutek zmiany stosunków wodnych ma to miejsce po opadach deszczu. Zgodnie zaś z orzecznictwem sądów nawet potencjalne ryzyko zalania gruntów sąsiednich, uzależnione od zdarzeń nadzwyczajnych, ale będące wynikiem zmian stosunków wodnych może być uznane za szkodę w rozumieniu art. 29 ust. 1 pkt 1 Pw.
W ocenie skarżącego organy powinny ustalić, czy przed rozpoczęciem budowy drogi na działce nr 940 jego działka była zalewana wodami opadowymi, w jaki sposób, w którym kierunku wody te spływały oraz czy w wyniku wykonania prac ziemnych i podniesienia korony drogi nie nastąpiło postawienie przeszkody uniemożliwiającej przepływ wód opadowych. Ustaleń tych należy dokonać poprzez przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego, np. zeznań świadków, wyjaśnień stron, pozyskanie stosownych dokumentów.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "Ppsa", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 Ppsa).
Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 Ppsa).
Na wstępie wyjaśnić należy, że w dacie wydania zaskarżonej decyzji obowiązywała ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. poz. 1566 ze zm.). Z dniem wejścia w życie tej ustawy, tj. 1 stycznia 2018 r. (z wyjątkami), stosownie do dyspozycji art. 573, utraciła moc ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2017 r., poz. 1121). Zgodnie jednak z art. 545 ust. 4 ustawy nowej do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem jej wejścia w życie, niewymienionych w ust. 1-3d, stosuje się przepisy dotychczasowe. W konsekwencji, materialnoprawną podstawą wydania zaskarżonej decyzji był art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, dalej "Pw", zgodnie z którym, jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom.
W sprawach o naruszenie stosunków wodnych konieczne jest więc stwierdzenie istnienia adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy szkodą (również tą hipotetyczną) na gruncie sąsiednim a dokonaną zmianą stosunków wodnych. Należy zatem ustalić, czy doszło do zmiany stosunków wodnych, a jeśli tak, to na czym ta zmiana polegała, wreszcie, czy dokonane zmiany szkodliwie wpływają na sąsiedni grunt.
W sprawach z zakresu naruszenia stosunków wodnych regułą jest przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego. Wiadomości specjalne są konieczne w tych sprawach, ponieważ organy administracji, w tym organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego i samorządowe kolegium odwoławcze, z reguły nie dysponują wiadomościami specjalnymi z zakresu hydrologii, gospodarki wodnej, czy melioracji wodnych. W sprawie niniejszej opinia została sporządzona przez mgr. inż. J. G., biegłego z zakresu budownictwa wodno-melioracyjnego, w tym zakłóceń stosunków wodnych, gospodarki wodnościekowej, z listy biegłych sądowych ustanowionych przy Sądzie Okręgowym w K. Opinia ta zawiera opis terenu, analizę terenu na podstawie map i pomiarów niwelacyjnych, sporządzona została w oparciu o bogaty materiał wyjściowy, mianowicie zdjęcia wykonane w dniu 18 listopada 2016 r., przedmiar robót do specyfikacji istotnych warunków zamówienia na remont drogi; mapy - dokumentacja uproszczona - jako załącznik do zgłoszenia o zamiarze budowy lub wykonania robót budowlanych; protokół odbioru końcowego wykonanych robót; mapy topograficzne W. i P. - skala 1:10000; zdjęcia satelitarne terenu (geoportal.gov.pl); kopii mapy sytuacyjno-wysokościowej obręb P. - skala 1:1000; szkic terenu z naniesionymi rzędnymi charakterystycznych punktów; przekrój poprzeczny - I-IV oznaczony na szkicu terenu; dziennik niwelacji; kopia mapy ewidencyjnej obręb P. - skala 1:5000; wypisy z rejestru gruntów działek; mapa ewidencyjna z naniesieniem rowu R-6a 300 mb; wykaz zmian danych ewidencyjnych z wycinkiem mapy ewidencyjnej.
Opinia powyższa nie budzi zastrzeżeń co do szczegółowości, rzetelności i kompletności. W uzupełnieniu tej opinii biegły odniósł się w sposób wyczerpujący do pytań skarżącego zawartych w piśmie z dnia 17 stycznia 2017 r. Opinia zawiera uzasadnienie, które pozwoliło dokonać analizy logiczności i poprawności wniosków bez wkraczania w sferę wiedzy specjalistycznej. Biegły wskazał i wyjaśnił przesłanki, które doprowadziły do końcowych konkluzji. W świetle tej opinii nie budzi także wątpliwości ustalony stan faktyczny sprawy, który jest spójny z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, a także z twierdzeniami skarżącego. Różnica w tym zakresie pomiędzy skarżącym a stanem faktycznym przedstawionym przez biegłego i ustalonym przez organy sprowadza się do odmiennych wniosków i konkluzji. W tym miejscu należy wyjaśnić, że rola organów administracji publicznej przy ocenie środka dowodowego, jakim jest opinia biegłego wyklucza ingerowanie w meritum tej opinii, a jej sprawdzanie ogranicza się wyłącznie do warunków formalnych, spójności, logiczności itp., z zastosowaniem zasady swobodnej oceny dowodów wyrażonej w art. 80 Kpa.
Biegły, jako osoba posiadająca specjalistyczne wiadomości, ma bowiem najlepsze rozeznanie co do materii odnośnie której sporządzona została opinia. Organ ocenia natomiast swobodnie opinię biegłego na podstawie zasad wiedzy i doświadczenia życiowego. O ile w tym zakresie opinia nie budzi wątpliwości, to dowód w postaci opinii biegłego można skutecznie obalić tylko przez dowód przeciwny – kontropinię przedstawioną przez stronę. Wynika to z faktu, że dowód z opinii biegłego jako jedyny nie jest oceniany z punktu widzenia wiarygodności, lecz podlega uznaniu - bądź nie - przez decydenta procesowego, czyli organ (por. wyrok NSA z dnia 4 października 2016 r., sygn. II OSK 2564/15).
W niniejszej sprawie organ odniósł się do opinii J. G., dokonał jej oceny i trafnie uznał, że brak było podstaw do jej zakwestionowania w całości lub w części. Celem postępowania administracyjnego nie jest mnożenie dowodów z opinii biegłych, nawet jeżeli strony kwestionują opinię sporządzoną w sprawie i nie zgadzają się z jej konkluzjami, lecz ustalenie stanu faktycznego sprawy. Z opinii J. G. wynika jednoznacznie, że wody spływające z działek północnych skarżącego są odbierane przez dwa rowy: pierwszy to rów melioracyjny (odbiera wody z działki nr 854); drugi to rów przydrożny, po lewej stronie drogi powiatowej, od przepustu PCV Ø 30 cm na wysokości działki nr 855/2 do zjazdu na działce nr 856 lub 857 (odbiera on wody z działki 855/2, 855/1 i 856).
Dalej wody te (z obydwu rowów) spływają przepustem pod drogą powiatową do rowu melioracyjnego (na południe do rzeki W.). Wykonanie remontu drogi zgodnie ze specyfikacją i zgłoszeniem robót przez podniesienie korony drogi o ok. 14 cm masą betonu asfaltowego, wykonanie poboczy, wykonanie renowacji rowu przydrożnego (za wyjątkiem na szerokości działek 854 i 855/2, 855/1 i 856) i wybudowanie nowych przepustów na zjazdach (oprócz jednego) - nie spowodowało zmian stanu wody na działkach nr 854, 855/1 i 855/2, ani kierunków, odpływu wody opadowej, nie widać aby powstały jakiekolwiek szkody na tych działkach. Omawiane zmiany stanu drogi powiatowej nie przyczyniły też do zmiany stosunków wodnych na działkach nr 838/1 i 838/2, gdyż takie same i tyle samo spływało wód opadowych i roztopowych, zarówno przed remontem drogi, jak i po remoncie.
W świetle powyższej opinii, Kolegium prawidłowo stwierdziło, że nie ma podstaw do wydania decyzji w trybie art. 29 Pw. Niepoparte jakimkolwiek dowodem twierdzenie o istnieniu związku pomiędzy wykonaniem remontu przedmiotowej drogi powiatowej, a zalewaniem działek nie mogło stanowić podstawy do dokonywania ustaleń faktycznych wbrew opinii biegłego. W sprawie nie zostały przedstawione przy tym inne wiarygodne okoliczności, które skutecznie podważyłyby wnioski biegłego. Biegły stwierdził, że woda stagnuje w rowie przydrożnym od strony wschodniej działki nr 854, którego ujście kończy się przy granicy z ww. działką, jednak wyjaśnił, że spowodowane jest to zasypaniem ujścia, co powoduje, że po napełnieniu rowu woda spływa przez jezdnię na łąki na południe od drogi. Biegły stwierdził ponadto zamulenie rowu przydrożnego na całej szerokości działki nr 855/1 i na części szerokości działki nr 856 (do zjazdu na tę działkę).
Zjazd na tę działkę, nie posiadający przepustu, stanowi zaporę, która zatrzymuje wodę w rowie. Opisane zakłócenia nie są więc następstwem remontu przedmiotowej drogi, tj. podniesienia korony drogi o ok. 14 cm. Biegły w sposób przekonujący wyjaśnił, przywołując rzędne działek, że stan drogi po remoncie nie może ujemnie wpływać na działkę nr 854, a wody spływające z terenu północnej części działki są odbierane przez rów melioracyjny na tej działce i odprowadzane do przepustu pod drogą. W odniesieniu do działek nr 938/1 i 938/2 biegły stwierdził, że powierzchnia spływu wód nie uległa zmianie. Podniesienie korony drogi nie przyczyniło się również do zakłóceń w odniesieniu do działek nr 855/1 i 855/2, ponieważ teren drogi i teren obok jest na tym samym poziomie.
Podsumowując, organ prawidłowo i wyczerpująco przeprowadził postępowanie wyjaśniające – przeprowadził dowód z opinii biegłego, mający podstawowe znaczenie w tego typu sprawach, dokonał jej oceny i zasadnie uznał za wiarygodny; przeprowadzono też oględziny z udziałem stron. Organ przekazał również uwagi skarżącego biegłemu (zgłoszone do jego opinii), a wyjaśnienia biegłego przekazał następnie stronom.
W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę - Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 Ppsa.