Uzasadnienie
E. H. do swojej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego Kartograficznego z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego dołączył urzędowy formularz PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe razem z dwudziestoletnią córką studiującą poza miejscem zamieszkania i osiemnastoletnim synem – uczniem szkoły średniej. Skarżący pobiera rentę w wysokości 809,75 zł brutto miesięcznie. Wnioskodawca wykazał własność domu wielkości 150 m² i gospodarstwa rolnego o powierzchni 1,6 ha oraz zasoby pieniężne w wysokości 1000 zł. Skarżący oświadczył: "Sam płacę za studiującą córkę poza miejscem zamieszkania. Ponadto ta kwota sporu". Z akt administracyjnych dołączonych do sprawy sygn. akt II SA/Ke 353/11 wynika, że decyzją Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przyznano E. H. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w wysokości 3026,78 zł do powierzchni działek rolnych wielkości 3,51 ha.
Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 20.VI.2011 r. zwolniono skarżącego od kosztów sadowych w całości.
Wyrokiem z dnia 23.IX.2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę E. H. W dniu 8.XI.2011 r. skarżący złożył kolejny formularz PPF wnosząc o ustanowienie radcy prawnego i podając te same dane co poprzednio.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym, między innymi, ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o prawo pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i rodzinną wnioskodawcy, w szczególności: niski dochód z renty, brak majątku poza małym gospodarstwem rolnym i konieczność utrzymania dwojga uczących się dzieci, uznano, że nie jest on w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika prawnego (niezbędnego do sporządzenia skargi kasacyjnej) bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem jego wniosek o przyznanie radcy prawnego z urzędu zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.