Uzasadnienie
M. O., reprezentowany przez radcę prawnego z wyboru T. W., wniósł do tutejszego Sądu skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Do skargi dołączył formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Oboje utrzymują się z dwóch emerytur o łącznej wysokości 200 zł brutto miesięcznie. Wnioskodawca nie wykazał żadnego majątku, mieszka wraz z żoną w domu będącym własnością ich córki, korzysta z pomocy rodziny w utrzymaniu. Skarżący oświadczył, że od wielu lat poważnie choruje i ponosi znaczne wydatki zakup lekarstw, podobnie jak jego żona. Zdaniem wnioskodawcy, osiągany dochód wystarcza jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych. Skarżący, pouczony o odpowiedzialności karnej za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy, oświadczył, że jego pełnomocnik w rozpatrywanej sprawie udziela mu darmowej pomocy prawnej w ramach pracy w biurze poselskim.
Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2010 r. Referendarz sądowy zwolnił skarżącego od wpisu sądowego od skargi i oddalił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w pozostałym zakresie. Od postanowienia nie wniesiono sprzeciwu i stało się ono prawomocne.
Wyrokiem z dnia 22 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę M. O. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
W dniu 16 września 2010 r. do tutejszego Sądu wpłynęła skarga kasacyjna M. O. do której został dołączony formularz PPF z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. W formularzu wnioskodawca podał te same dane co poprzednio.
Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o prawo pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
Analizując kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w tej samej sprawie, stwierdzono, że sytuacja osobista i majątkowa wnioskodawcy nie uległa pogorszeniu. Brak jest zatem podstaw do zmiany prawomocnego postanowienia Referendarza sądowego z dnia 14 czerwca 2010 r. którym zwolniono skarżącego od wpisu sądowego od skargi i oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w pozostałym zakresie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak sentencji postanowienia.