Uzasadnienie
Z.M. złożyła na formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. M., M. S., T. S. na decyzję Wojewody w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę we wznowionym postępowaniu.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni ma 85 lat, prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1460,26 zł brutto miesięcznie. Skarżąca nie wykazała innego majątku oprócz współwłasności w ½ części domu wielkości 60 m² wraz z działką oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 0,80 ha. Wnioskodawczyni oświadczyła, że jest niepełnosprawna schorowana, część dochodu przeznacza na zakup leków i sprzętu rehabilitacyjnego, wymaga pomocy innych osób.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od kosztów sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawczyni, przede wszystkim: niepełnosprawność, dochód z emerytury, wystarczający jedynie na zaspokojenie jej bieżących potrzeb życiowych, w tym zakup leków oraz brak majątku poza współwłasnością nieruchomości mieszkalnej, uznano że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.