Uzasadnienie
H. K. pismem z dnia 4 maja 2018 r. wniósł o ustanowienie adwokata z urzędu, a w dniu 18 czerwca 2018 r. uzupełnił wniosek na formularzu PPF, dodatkowo wnosząc o zwolnienie od koszów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca jest osobą schorowaną, niezdolną do pracy i utrzymuje się z emerytury z której wypłacana jest kwota 770 zł netto miesięcznie, a reszta jest zajęta przez komornika. Skarżący nie wykazał innego majątku oprócz domu wielkości 70 m kw i 47 arów nieużytków. Posiada też Inne nieruchomości bez tytułu własności, są one przedmiotem sporu. Wnioskodawca wykazał zadłużenie podatkowe oraz z tytułu kosztów sądowych. Skarżący jest schorowany, całkowicie niezdolny do pracy. Dochód z emerytury w całości przeznacza na leki, opłaty, rachunki bieżące.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 poz. 1369), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy, w tym: niski dochód, brak majątku oprócz nieruchomości rolnych o nieuregulowanym stanie prawnym, zadłużenie, zły stan zdrowia, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.