Uzasadnienie
T. B. złożył w dniu 7 lipca 2009 r. formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] w przedmiocie płatności do gruntów rolnych.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie żoną. Skarżący osiąga z prowadzenia gospodarstwa rolnego miesięczny dochód w wysokości 1031 zł, a jego żona pobiera rentę rolniczą w wysokości 433,67 zł, co daje w sumie miesięczny dochód w wysokości 1464,67 zł brutto. Wnioskodawca i jego żona są współwłaścicielami gospodarstwa rolnego o powierzchni 6,05 ha w skład którego obok gruntów rolnych wchodzi budynek mieszkalny wielkości 100 m kw. stodoła i obora. Skarżący nie wykazał żadnych oszczędności ani przedmiotów wartościowych.
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego). Ubiegający się o przyznanie prawa pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
W rozpatrywanej sprawie wnioskodawca w sposób przekonujący wykazał, że nie stać go na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru i poniesienie kosztów sądowych. Przemawia za tym przede wszystkim przede fakt, że skarżący nie posiada innego majątku poza gospodarstwem rolnym, a osiągany z niego dochód wraz rentą jego żony wystarcza jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych dwóch dorosłych osób.
W tym stanie rzeczy wniosek o przyznanie prawa pomocy jest zasadny. Przyznane zwolnienie od kosztów sądowych nie obejmuje opłat kancelaryjnych za sporządzenie kserokopii z akt sprawy, gdyż są to niewielkie kwoty -2 zł za stronę. Ponadto ograniczenie zakresu prawa pomocy ma zapobiec nadużywaniu uprawnienia do sporządzania darmowych kserokopii.
Wobec powyższego działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7, art. 245 § 1 i 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.