Uzasadnienie
Decyzją z dnia 26 lutego 2010r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 23 listopada 2009r. znak: [...] w sprawie ustalenia R. B. warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie garażu. J. S. otrzymała decyzję organu drugiej instancji w dniu 8 marca 2010r.
W dniu 13 maja 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wpłynęła skarga J. S. na decyzję SKO z dnia 26 lutego 2010r. W skardze zawarto również wniosek przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. decyzję. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że przyczyną uchybienia terminowi do wniesienia skargi były jej problemy zdrowotne. Wyjaśniła, że podczas zabiegu w 2004 roku była reanimowana przez godzinę z powodu spadku ciśnienia. Powyższe problemy zdrowotne powtarzają się do dnia dzisiejszego, co spowodowało uchybienie terminu do wniesienia skargi.
W dniu 13 maja 2010r. Sąd przekazał skargę J. S. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego jako mylnie skierowaną do WSA w Kielcach. W dniu 18 czerwca 2010r. do Sądu wpłynęła skarga J. S. wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie poza sporem jest, że skarga J. S. wniesiona została po terminie.
W myśl art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Jednym z warunków skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest dochowanie, określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a., terminu do wniesienia tegoż wniosku. W myśl natomiast art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wnioskiem spóźnionym jest wniosek złożony z uchybieniem terminu wskazanego w art. 87 § 1 p.p.s.a., a więc złożony po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Przesłanka braku winy powinna być oceniana z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007r., II OSK 479/07, LEX nr 344095). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007r., II OSK 479/07, LEX nr 344095). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się takie nadzwyczajne zdarzenia, jak przerwy w komunikacji, powódź, pożar, czy też nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą.
Skarżąca nie wskazała żadnych przyczyn, które uzasadniałyby jej wniosek poprzestając na stwierdzeniu, że przyczyną uchybienia terminu jest jej stan zdrowia, spowodowany tym, że w 2004 roku podczas zabiegu medycznego musiała być reanimowana i do dnia dzisiejszego ma problemy ze zdrowiem. Sąd nie ma zatem możliwości ocenienia czy do uchybienia terminu doszło bez winy skarżącej, a nawet kiedy upłynął termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Skarżąca nie podała jaka konkretnie niezawiniona przez nią przeszkoda uniemożliwiła jej wniesienie skargi do Sądu w terminie 30 dni od dnia otrzymania przedmiotowej decyzji. Uprawdopodobnienie okoliczności świadczących o braku winy w uchybieniu terminu nie może polegać na ogólnikowym powoływaniu się na problemy zdrowotne, ale na wskazaniu konkretnych faktów lub okoliczności, które ten brak winy uprawdopodabniają.
W świetle powyższych okoliczności skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu.
Z tych też względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a., orzekł jak sentencji.