Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 13 października 2008 r. odrzucił skargę W. J. na działanie Starosty w przedmiocie opłaty za kartę pojazdu.
.Dnia 27 października 2008 r. skarżąca złożyła urzędowy formularz PPF, w którym wniosła o ustanowienie radcy prawnego celem wniesienia skargi kasacyjnej.
Postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 28 października 2008 r. ustanowiono dla skarżącej radcę prawnego z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła w dniu 17 listopada 2008 r. pełnomocnikiem W. J. radcę prawnego B. S. Skarżąca udzieliła jej pełnomocnictwa do prowadzenia sprawy przed sądem administracyjnym.
W dniu 29 grudnia 2008 r. radca prawny B. S. wniosła w imieniu W. J. skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. W skardze zawarła wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego i oświadczyła, że nie otrzymała zapłaty w całości ani w części.
Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną W. J.. Sąd II instancji nie orzekł o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu.
Radca prawny B. S. w dniu 25 maja 2009 r. ponownie złożyła wniosek o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo procesowe wykonane na zasadzie prawa pomocy. Do wniosku dołączyła spis kosztów, w którym wykazała udokumentowane koszty przesyłek pocztowych adresowanych do skarżącej i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na kwotę 7,95 zł oraz koszty dojazdu wynoszące 36,80 zł (8 razy 4,60 zł wg ryczałtu za dojazdy zgodnie z rozporządzeniem Ministra Pracy I Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz. U. Nr 236 poz.1990).
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Według § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
- 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4 tego rozporządzenia oraz
- 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.
Stosownie do treści § 14 ust 2 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w postępowaniu w drugiej instancji przed sądami administracyjnymi, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji, wynosi 180 zł. Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie ustalono wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 219,60 zł, w tym VAT 39,60 zł.
Ponadto przyznano radcy prawnemu z urzędu zwrot niezbędnych, udokumentowanych wydatków na przesyłki pocztowe adresowane do skarżącej i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach w wysokości 7,95 zł, dojazdy do tutejszego Sądu, na spotkania z mocodawczynią oraz na pocztę (36,80 zł), a także zwrot uiszczonej w dniu 29 grudnia 2008 r. opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. W sumie kwota zwracanych wydatków wynosi 61,75 zł.
Mając na uwadze powyższe na podstawie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 14 ust 2 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia postanowiono jak w sentencji.