Uzasadnienie
J.R. do swojej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego dołączyła formularz urzędowy PPF, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W złożonym formularzu skarżąca podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem, dwudziestoletnią córka uczącą się w szkole i trzyletnim synem. Cała rodzina utrzymuje z gospodarstwa rolnego, które przynosi miesięczny dochód w wysokości 800 zł. Wnioskodawczyni nie wykazała innego majątku oprócz domu wielkości 100 m², działki rolnej o powierzchni 6,99 ha, stodoły, obory z szopą, ciągnika i sprzętu rolniczego. Skarżąca zaciągnęła kredyt w banku w wysokości 5000 zł.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową skarżącej, przede wszystkim fakt utrzymywania się jej czteroosobowej rodziny wyłącznie z małego gospodarstwa rolnego uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.