Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28.VII.2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dnia 6.V.2011r. w przedmiocie zwrotu świadczeń z funduszu alimentacyjnego.
Skarżący złożył w dniu 11.VIII.2011 r. formularz PPF, wnosząc o ustanowienie adwokata z urzędu. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną, niezdolną do jakiejkolwiek pracy, nie posiada żadnego majątku i utrzymuje się z renty inwalidzkiej, z której 70% jest potrącane na opłacenie kosztów pobytu w domu pomocy społecznej.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z przepisami art. 245 § 3 i art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych lub wynagrodzenia fachowego pełnomocnika prawnego przez stronę dochodzącą swych roszczeń.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i osobistą skarżącego, przede wszystkim niepełnosprawność, brak majątku i dochód z renty przeznaczany w 70% na opłacenie kosztów pobytu w domu pomocy społecznej, uznano, że nie jest on w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika prawnego z wyboru bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Zatem jego wniosek o przyznanie adwokata z urzędu zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.