Uzasadnienie
Na rozprawie w dniu 8 lutego 2012 r. pełnomocnik M.G. złożył formularz PPF wnosząc o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi.
Pełnomocnik wnioskodawczyni podał, że rodzina skarżącej "żyje w biedzie", T.G. – matka M.G. płaci 401 zł czynszu, ok. 150 zł za światło i gaz miesięcznie, ponadto Urząd Skarbowy zajął jej rentę. M.G. pozostaje w gospodarstwie domowym z matką i bratem. Otrzymuje wraz z bratem alimenty z ZUS w kwocie 398 zł, nadto W.G. ma rentę socjalną w wysokości 545 zł oraz rentę dla niepełnosprawnego – 150 zł. Matka skarżącej ma przyznaną rentę inwalidzką w wysokości 507 zł. Łącznie stanowi to miesięczny dochód rodziny – 1600 zł brutto. Wnioskodawczyni nie wykazała również żadnego majątku.
Zgodnie z przepisami art. 245 § 3 i art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na stronie ciąży jednak obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez stronę dochodzącą swych roszczeń.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową wnioskodawczyni, przede wszystkim niskie dochody i odpowiednio wysokie w stosunku do nich wydatki trzyosobowej rodziny uznano, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika prawnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jej wniosek o przyznanie adwokata z urzędu zasługuje zatem na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.