Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z 24 października 2022 r. znak: [...] 2022 Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z 18 lipca 2022 r. znak: [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie czterech budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej na działkach nr ewid. [...], [...] i [...] obręb 0023, w granicach oznaczonych na załączniku graficznym literami ABCD-A w rejonie alei Na Stadion i ul. [...] w K..
Pismem z 8 grudnia 2022 r. M. J., I. G., G. G. i W. M. wywiedli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329, zwanej dalej "p.p.s.a."), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Stosownie zaś do art. 50 § 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Pod pojęciem interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., rozumie się istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem. Związek ten wynika w przeważającej większości z przepisów administracyjnego prawa materialnego, ale także procesowego lub ustrojowego, gdzie musi istnieć norma prawna przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu możliwość wydania określonego aktu lub podjęcia określonej czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. Ze skargą do sądu administracyjnego może wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy swoją sytuacją prawną i normą prawa materialnego, procesowego lub ustrojowego (por. T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis W. 2009, s. 275, uzasadnienie uchwały NSA z dnia 11 kwietnia 2005 r., OPS [...], ONSAiWSA 2005 Nr [...], poz. 62).
W konsekwencji, postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Istnienie legitymacji skargowej podlega badaniu przez sąd administracyjny. Podmioty mają legitymację do złożenia skargi w zakresie określonym przepisami prawa. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym, natomiast brak legitymacji jest podstawą do odrzucenia skargi. Nie wykazanie owego związku skutkuje tym, że podmiot wnoszący skargę nie jest legitymowany do jej wniesienia. Skarga taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z tym przepisem Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn, tj. innych niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1 - 5a, jest niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie Sąd uznał, że I. G. i G. G. nie posiadają indywidualnego interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., nie są również podmiotami uprawnionymi do wniesienia skargi na podstawie szczególnego przepisu. Z akt sprawy wynika bowiem, że ww. skarżący nie brali udziału w postępowaniu administracyjnym zakończonym zaskarżoną decyzją, jak i decyzja ta nie została im doręczona. Wobec tego I. G. i G. G. nie mogli skutecznie złożyć skargi we własnym imieniu.
Z uwagi na brak jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że interes prawny I. G. i G. G. wynika z przepisów prawa materialnego, a nadto żaden przepis ustawy szczególnej nie przyznaje tym skarżącym uprawnienia do wniesienia skargi w niniejszej sprawie należało uznać, że nie zaliczają się oni do żadnej kategorii podmiotów wymienionych w art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a.
W konsekwencji Sąd stwierdził, że I. G. i G. G. nie przysługuje legitymacja do złożenia skargi w niniejszej sprawie. Oczywisty brak po ich stronie interesu prawnego w tym postępowaniu powodował niedopuszczalność ich skargi, skutkując jej odrzuceniem na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z 7 listopada 2014 r., sygn. akt I FNP/14 z 13 czerwca 2007 r., sygn. akt II FSK 1337/06, z 2 października 2012 r., sygn. akt II OSK 2300/12, [...]).
W tych okolicznościach, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 zw. z art. 50 § 1 p.p.s.a., odrzucił skargę I. G. i G. G..