Uzasadnienie
S. K. złożył formularz PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jego skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, mieszkają w domu należącym do ich córki. Skarżący nie wykazał żadnego majątku. Wnioskodawca pobiera rentę w wysokości 900 zł, a jego zona emeryturę w wysokości 1100 zł miesięcznie. Oboje są w podeszłym wieku i wymagają opieki. Wnioskodawca wykazał następujące wydatki: zakup leków - 600 zł miesięcznie, opłata za prąd - 500 zł na pół roku, opłata za wodę – 400 zł na kwartał, koszty ogrzewania - 2500 zł rocznie. Pozostałą część dochodu przeznaczają na zakup jedzenia, ubrania, opłaty za telefon.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową skarżącego, w tym dochód, który wystarcza jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych dwóch starszych osób, zły stan zdrowia wiążący się z wydatkami na zakup leków i leczenie, brak majątku, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 art. 245 § 1 i 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia