Uzasadnienie
N. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu sadowego od skargi w wysokości 200 zł skarżący złożył w dniu 26 maja 2014 r. formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 30 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę N. K. podkreślając, że wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych został złożony po upływie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Ze złożonego wniosku wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z konkubiną i siedmiorgiem jej niepełnoletnich dzieci. Skarżący jest zarejestrowany w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Wnioskodawca nie wykazał żadnego majątku, utrzymuje się z prac dorywczych wykonywanych na podstawie umowy zlecenia, z których osiąga miesięczny dochód w wysokości 1500 zł. Jego konkubina otrzymuje na dzieci alimenty w wysokości 2100 zł i zasiłki rodzinne w wysokości 1050 zł miesięcznie. Wnioskodawca oświadczył, że spłaca częściowo zaległe i bieżące alimenty oraz pomaga finansowo konkubinie, która nie pracuje. Skarżący jest współwłaścicielem samochodu matki Fiat Tempra 1991 r. wartości około 1200 zł.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych podlega oddaleniu. Został on złożony po upływie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego N. K. nie ma obowiązku uiszczania żadnych kosztów sądowych. Ponadto należy podkreślić, że wnioskodawca uzyskuje stały dochód z prac dorywczych, z którego jest w stanie regulować zobowiązania alimentacyjne oraz wspierać finansowo konkubinę osiągającą z alimentów i zasiłków rodzinnych miesięczny dochód w wysokości 3150 zł. Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym nie zasługuje więc na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.