Uzasadnienie
I. J. i J. R., reprezentowane przez matkę – A.J., wniosły skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia solidarnie przez obie skarżące wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł, I. J. złożyła urzędowy formularz PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe razem z matką. Skarżąca studiuje stacjonarnie psychologię i pobiera alimenty w wysokości 800 zł, jej matka otrzymuje emeryturę w wysokości 837 zł netto i alimenty w wysokości 600 zł miesięcznie. Łącznie osiągają miesięczny dochód w wysokości 2237 zł. Wnioskodawczyni nie wykazała innego majątku poza współwłasnością w ½ części domu o powierzchni mieszkalnej 168 m² na działce w miejscowości B.. Skarżąca podała następujące wydatki miesięczne: utrzymanie domu (gaz, prąd, woda, wywóz nieczystości) – 250 zł, abonament telefoniczny – 45 zł, abonament telewizyjny – 38 zł, spłata raty pożyczki zaciągniętej w SKOK - 460 zł, zakup leków – 100 zł, dojazdy z W. pociągiem do domu w miejscowości B., bilety, wyżywienie w W. – 500 zł, razem 1393 zł. Wnioskodawczyni płaci czesne za studia w wysokości 4200 zł rocznie, pieniądze na te na ten cel pochodzą z pożyczki zaciągniętej w SKOK przez matkę wnioskodawczyni.
Skarżąca od kilku lat leczy się w poradni jaskrowej i w poradni endokrynologicznej w W.. Matka wnioskodawczyni cierpi na jaskrę obu oczu, przeszła 4 operacje, czekają ją kolejne oraz endoproteza kolana.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym, między innymi, zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części, przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o prawo pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
W rozpatrywanej sprawie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych podlega oddaleniu. Wnioskodawczyni osiąga wraz z matką stały dochód z alimentów i emerytury, co umożliwia planowanie wydatków. W okresie wakacyjnym skarżąca nie dojeżdża regularnie na studia do W. i nie ponosi wydatków z tym związanych w wysokości około 500 zł miesięcznie. Ma zatem możliwość wygospodarowania środków pieniężnych na opłacenie wpisu sądowego od skargi, do uiszczenia którego została zobowiązana solidarnie z siostrą i ewentualnych innych kosztów na późniejszych etapach postępowania sądowego.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.