Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego po rozpatrzeniu odwołania Z. T. od decyzji Prezydenta Miasta K. działającego jako starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej, z dnia [...] znak [...], orzekającej o pozostawieniu bez zmian dotychczasowego zapisu w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta K., dotyczącego nieruchomości położonej przy ul. Z. oznaczonej w obrębie 019 numerem działki 1022 o powierzchni 0,2779 ha ujawnionej w księdze wieczystej KW 15187 - Z. na podstawie art. art.7b ust 2 pkt.2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r.- Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240 poz. 2027) oraz art.138 § 1,pkt. 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Rozpatrując powyższą sprawę organ odwoławczy podał, iż w latach 1967-1968 w trakcie prac związanych z zakładaniem ewidencji gruntów wsi Z. dokonano pomiarów działek: nr 189 i nr 190. W oparciu o dokumenty pomiarowe obliczono, że powierzchnia działki nr 190 wynosi 0,11 ha, natomiast działki nr 189 0,26 ha - czyli łączna powierzchnia działek wynosiła 0,37 ha.
Po zmianie granic administracyjnych i włączeniu części wsi Z. w granice miasta K. dokonano modernizacji operatu ewidencji gruntów, w wyniku której działki nr 189 i nr 190 zostały połączone w jedną działkę, oznaczoną numerem 1022. Powierzchnia działki 1022 w operacie po modernizacji (nr ew. 327/84) została wykazana jako 0,2779 ha.
Celem wyjaśnienia różnic w powierzchni zachodzących pomiędzy działkami nr 189 i nr 190, a działką nr 1022 zostało zlecone jednostce wykonawstwa geodezyjnego opracowanie stosownej dokumentacji. Zgromadzone w opracowaniu zaewidencjonowanym w Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej pod numerem 1205/02 materiały wykazały, że w operacie ewidencji gruntów wsi Z. została błędnie obliczona powierzchnia działki nr 189, ponieważ mimo, że przyjęte do obliczeń czynniki wskazywały iż powierzchnia ta wynosi 0,11 ha to zostało wykazane, że wynosi ona 0,26 ha.
Organ również podał, że jak wynika z opracowanej dla potrzeb planowanego wywłaszczenia działek nr 189 i nr 190 dokumentacji zaewidencjonowanej pod numerem 341/78 powierzchnia działki nr 189, obliczona po uprzednim pomiarze jej granic w obecności właściciela wynosiła 0,11 ha, a nie 0,26 ha jak wynikało z zapisów w ewidencji gruntów.
Ponadto organ odwoławczy wyjaśnił, że różnica pomiędzy łączną powierzchnią działek nr 189 i nr 190 określoną w ewidencji gruntów wsi Z. jako 0,3700 ha, a wykazaną w ewidencji gruntów miasta K. jako 0,2779 ha nie wynikała ze zmiany granic, lecz z przyjętej różnej metody obliczeń - w terenach wiejskich stosuje się metodę analityczno-graficzną, a w terenach miejskich metodę analityczną - oraz z błędu obliczeniowego powstałego w trakcie prac związanych z założeniem ewidencji gruntów wsi Z. (operat 312/68).
Następnie organ II instancji podał, że dla nieruchomości składającej się m.in. z w/w działek został wydany akt własności ziemi nr RZL-7420/6/81 dla J. T. Akt ten w swej treści uwzględniał numery i powierzchnie działek zgodne z zapisami w ewidencji gruntów wsi Z.. W dalszej kolejności została założona dla przedmiotowej nieruchomości księga wieczysta KW nr 15187. Z kolei aktem notarialnym Rep. A nr 5346/89 J. T. przekazała gospodarstwo rolne następcy - Z. T. w skład, którego wchodziła również działka nr 1022. Przy czym akt ten nie zawierał zaktualizowanych danych dotyczących nowych numerów działek i ich powierzchni. Stan ten nie jest również odzwierciedlony w dziale I księgi wieczystej prowadzonej dla przedmiotowej nieruchomości.
Organ odwoławczy zauważył również, że podnoszona przez wnioskodawcę niezgodność wpisów w dziale I księgi wieczystej nr 15187 z danymi z ewidencji gruntów dotyczącymi oznaczenia nieruchomości, nie jest elementem powodującym niezgodność ze stanem prawnym wynikającym z aktu notarialnego, bowiem prawa do nieruchomości ujawnione w dziale II KW są wpisane prawidłowo. Treść zapisu w dziale I księgi wieczystej nie rozstrzyga, iż nabywca nabył taki obszar gruntu, jaki był ujawniony w księdze wieczystej, gdyż nikt nie może nabyć większego prawa niż przysługuje zbywającemu.
Organ nadmienił również, że Prezydent Miasta K. jako organ prowadzący ewidencję gruntów nie jest władny do rozstrzygnięcia sporu o zasięg prawa własności.
Skargę na decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach złożył Z. T. zarzucając "pogwałcenie" art. 21, 30, 31, 32, 64, 77 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Skarżący podniósł, że w odróżnieniu pomiaru innych działek we wsi Z., tylko pomiar jego działek z zastosowaniem metody analityczno - graficznej był błędny. Autor skargi zarzucił, że granice jego nieruchomości od granicy północnej i południowej zostały zmienione, powodując zmniejszenie jego działki. Z. T. wskazał, że sąsiedztwo jego działki z dawnym terenem Fabryki Mebli spowodowało pozbawienie go części jego własności. Wnoszący skargę podkreślił również, że niejasne są przyczyny zmiany numeracji działki 1022 na nr 1022/1 i nr 1022/2. Następnie podniósł zarzuty odnośnie planowanego "bezprawnego wywłaszczenia" nieruchomości jego matki J. T. Ponadto skarżący domagał się zbadania do kogo obecnie należy "zabrany" mu grunt oraz przedłożenia przez organ map z lat 60- tych. Reasumując Z. T. domagał się zwrotu odebranej własności.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, odnosząc się do zarzutów skargi, uznał je za nieuzasadnione i w konsekwencji podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest badać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy.
Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a).
Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa, skutkujących koniecznością jej uchylenia lub też stwierdzenia jej nieważności.
Na wstępie rozważań wskazać należy, że w świetle art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240 poz. 2027) zwanej dalej ustawą - ewidencja gruntów i budynków jest jednolitym dla kraju, systematycznie aktualizowanym zbiorem informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych, władających tymi gruntami i lokalami. Z kolei zgodnie z art. 22 ust 1 ustawy prowadzenie ewidencji gruntów i budynków należy do zadań starosty.
Na podstawie § 47 ust 1 i 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38/2001 poz. 454 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, starosta niezwłocznie po uzyskaniu odpowiednich dokumentów określających zmiany danych ewidencyjnych dokonuje aktualizacji operatu. W przypadku gdy aktualizacja operatu ewidencyjnego wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów, starosta przeprowadza w sprawie tej aktualizacji postępowanie administracyjne.
Starosta dokonuje zmian w ewidencji z urzędu lub na wniosek. W myśl § 46 ust. 2 rozporządzenia z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z:
- 1) prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych,
- 2) opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych.
Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte postępowanie administracyjne celem ustalenia, w jaki sposób powstały rozbieżności w powierzchni działki nr 1022 wpisanej w ewidencji gruntów miasta K. obręb 019 o powierzchni 0,2779 ha wskazanej w księdze wieczystej nr 15187.
Organy prawidłowo ustaliły, że podczas założenia operatu ewidencji gruntów wsi Z. część działki położonej przy ul. Z. należącej wówczas do J. T.ej otrzymała nr 189 o powierzchni 0,26 ha oraz nr 190 o powierzchni 0,11 ha. Następnie wielkości powyższych działek zostały ujawnione w księdze wieczystej nr 15187. W wyniku jednak włączenia części wsi Z. do miasta K. nastąpiło odnowienie istniejącego operatu ewidencji gruntów i działkom oznaczonym numerami 180,190 nadano wspólny numer 1022, a ich powierzchnię wskazano na 0,27 ha. Różnica w powierzchni tych działek wynikała z błędu popełnionego w czasie dokonywania działań matematycznych dla działki nr 189. Przyjęte bowiem do obliczeń czynniki zgodnie z metodą analityczno-graficzną dla działki nr 189 - [1/2 x(51,5+50,5)x22,0] wskazywały, że obliczona powierzchnia wynosiła 0,11 ha. Jednakże dokonujący obliczeń jako wynik wyżej przedstawionego działania matematycznego wpisał 0,2620 ha. Błąd ten został następnie powielony podczas obliczeń powierzchni użytku na działce nr 189 -[(51,50+50,5)xll,0 = 0,26ha].
Zgodzić się więc należy z organami administracyjnymi, że powierzchnia działki nr 189 nigdy nie wynosiła. 0,26 ha, a zatem powierzchnia działki nr 1022, powstałej z połączenia działek: nr 189 (o faktycznej powierzchni 0,11 ha) i nr 190 o powierzchni 0,11 ha powinna mieć powierzchnię 0,22 ha a nie 0,37 ha. Zresztą słusznie organy orzekające w sprawie zauważyły, że już w trakcie przygotowań do planowanego wywłaszczenia działek nr 189 i nr 190 powierzchnia działki nr 189, obliczona po uprzednim pomiarze jej granic wynosiła 0,11 ha, a nie jak wynikało z zapisu w ewidencji gruntów 0,26 ha.
W związku z tym stwierdzić należy, że prawidłowo Prezydent Miasta K. działając jako starosta, nie uwzględnił wniosku skarżącego i nie wprowadził zmian w dotychczasowym zapisie w operacie ewidencyjnym działki nr 1022.
Powyższe stanowisko organu udokumentowane jest w aktach postępowania stosowną kopią z operatu źródłowego nr 312/68 związanego z założeniem ewidencji gruntów wsi Z., a także operatem nr 327/84 z modernizacji ewidencji gruntów w którym działki nr 189 i 190 oznaczone zostały numerem 1022 o powierzchni 0,2779 ha i taki stan co do powierzchni został w ewidencji gruntów miasta K. zarejestrowany. Ponadto przeprowadzonym przez organ I instancji dowodem z dokumentacji nr ewidencyjny 1205/2002 organy wykazały zasadność stanowiska z zaskarżonej decyzji, iż działka nr 1022 o powierzchni 0,2779 ha odpowiada działkom nr 189 i 190.
Analiza akt administracyjnych dowodzi prawidłowych ustaleń również w zakresie, w jakim organy uznają, iż przebieg granic nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów miasta K. jako działka nr 1022 odpowiada granicom działek 189 i 190 w ewidencji gruntów wsi Z.. Dokumentacja zawarta w aktach sprawy, a mianowicie operat jednostkowy nr 341/78 służący do wywłaszczania działek na rzecz Skarbu Państwa dowodzi, iż granice działek hipotecznych 189,190 zostały ustalone w tym operacie, a protokół graniczny nr 1 z dnia 24.5.1978r. został podpisany przez właścicielkę w/w działek Juliannę Trojanowską. Jakkolwiek operat wywłaszczeniowy jako pierwsza dokumentacja geodezyjna ujawniająca błąd w obliczeniu powierzchni działki nr 189 nie został wprowadzony do ewidencji gruntów, to jednak ustalenia dotyczące przebiegu granicy działek hipotecznych 189 i 190 (protokół graniczny z dnia 24.5.1978r.), zostały przyjęte w zleconej przez organ dokumentacji nr ewidencyjny 1205/2002 i zarejestrowane w ewidencji gruntów miasta K..
Natomiast analiza wpisów w KW nr 15187 oraz dokumentów stanowiących podstawę jej założenia wykazała, iż błędnie obliczona powierzchnia działki nr 189 wpisana została na mapę nr 0102/0019/426/81, a następnie w wydanym na rzecz J. T. akcie własności ziemi nr RZL-7420/6/81, który uwzględniał numery i powierzchnię działek (nr 189 i 190) zgodnie z zapisami w ewidencji gruntów wsi Z.. W dalszej kolejności w założonej dla w/w nieruchomości księdze wieczystej KW nr 15187 treść zapisu w dziale I była i pozostaje zgodna z zapisami ewidencji gruntów wsi Z., podczas gdy przepis art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1982r. - prawo o księgach wieczystych i hipotece stanowi, iż podstawą oznaczenia nieruchomości w księgach wieczystych są aktualne dane z ewidencji gruntów i budynków. W odniesieniu do przedmiotowej nieruchomości, po modernizacji operatu ewidencji gruntów, połączeniu działek nr 189 i 190 w jedną działkę nr 1022 oraz włączenia jej w granice miasta K. dane te powinny zostać zaktualizowane. Wówczas to istniałaby zgodność wpisów w dziale I KW nr 15187 z danymi z ewidencji gruntów miasta K., dotyczącymi oznaczenia nieruchomości.
Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że w wyniku działań organu nie nastąpiło uszczuplenie powierzchni jego działki, organ bowiem skorygował tylko błąd powstały w trakcie działań matematycznych. Organ nie naruszył również powołanych przez skarżącego przepisów konstytucji dotyczących ochrony prawa własności, wolności człowieka i równości wobec prawa. Na marginesie zwrócić należy uwagę, że obecnie na skutek przeprowadzenia bardziej precyzyjnych pomiarów granic nieruchomości skarżącego, powierzchnia jego nieruchomości ujawniona w ewidencji zwiększyła się o 0,0579 ha, w stosunku do poprzednio w wyliczonej (po skorygowaniu opisanego wyżej błędu) powierzchni dawnych działek nr 189 i nr 190.
Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi, dotyczących zmiany numeracji działek stanowiących własność skarżącego należy stwierdzić, iż zmiana ta dotyczyła, nie tylko działek o nr 189 i 190, a także pozostałych działek: o nr 173 (na działkę nr 745) oraz o nr 159 (na działkę nr 988) i była zgodna z wymogami § 7 ust. 1 zarządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969r. w sprawie ewidencji gruntów - MP Nr 11, poz. 98.
Ponadto nie znajduje uzasadnienia w zgromadzonym materiale podniesiony w skardze zarzut, iż działki nr 189 i 190 powinny mieć powierzchnię 0,37 ha. Wynik pomiaru granic nieruchomości w trakcie prac związanych z modernizacją ewidencji gruntów wskazał bowiem, że faktyczna powierzchnia działki nr 1022, w niezmienionych granicach (działek nr 189 i 190) wynosi 0,2779 ha i taki stan co do powierzchni został w ewidencji gruntów miasta K. zarejestrowany.
Z analizy akt sprawy ewidentnie wynika, iż wbrew zarzutom skargi nie doszło do wywłaszczenia nieruchomości nr 189 i 190 stanowiącej własność J. T. na rzecz Skarbu Państwa, dowodem czego jest że w/w grunt nadal jest własnością skarżącego jako działka nr 1022.
Uznać należy za niezasadny kolejny zarzut podniesiony w skardze.
W odpowiedzi na który Sąd stwierdza, iż czynności dotyczące dokonywania modernizacji ewidencji gruntów w zakresie porównania przebiegu granic działek z danymi wynikającymi z dokumentacji źródłowej, zostały poświadczone podpisem zainteresowanej - właściciela J. T.. Skarżący w czasie opracowywania operatu po modernizacji ewidencji gruntów nie był właścicielem nieruchomości o nr 189 i 190, w związku z powyższym nie mógł być o tych czynnościach powiadamiany.
Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego orzekł zgodnie z obowiązującymi przepisami, dokonał prawidłowych ustaleń, a podjęta przez niego decyzja nie budzi wątpliwości co do zgodności z prawem.
Skarżący natomiast nie udokumentował wniosku, a kwestionowanie przez skarżącego przebiegu granic nieruchomości oznaczonej numerem działki 1022, poprzez przedstawienie prawidłowego, jego zdaniem przebiegu, wyrysowanego kolorem czerwonym na dostarczonych w trakcie postępowania mapach (k.II.1), a odmiennego od zarejestrowanego w ewidencji, prawidłowo zostało zakwalifikowane przez organ odwoławczy jako żądnie o zasięg prawa własności, które nie należy do kompetencji organu ewidencyjnego.
Mając powyższe na uwadze, skargę jako niezasadną należało oddalić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).
- - ---------------------- 1