Uzasadnienie
I R. złożyła formularz PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.
W złożonym formularzu wnioskodawczyni oświadczyła, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 2135,24 zł brutto miesięcznie. Skarżąca nie wykazała innego majątku oprócz domu wielkości 110 m² na działce nr [...]. Skarżąca oświadczyła, że jest osobą niepełnosprawną, nie chodzi, musi korzystać z pomocy opiekunów. Miesięcznie wydaje 700-850 zł na zakup leków, 516-533 zł tytułem opłat za usługi opiekuńcze, co potwierdzają załączone rachunki wystawione przez Niepubliczny Zakład Pielęgniarsko-Opiekuńczy. Wnioskodawczyni przeznacza pozostałą cześć dochodu na opłaty związane z utrzymaniem domu i zakup żywności.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową skarżącej, a zwłaszcza niepełnosprawność, dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie jej bieżących potrzeb życiowych, w tym zakup leków i usługi opiekuńcze, brak majątku poza domem, uznano, że nie jest ona w stanie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.