Uzasadnienie
Z.R. złożyła formularz urzędowy PPF, wnosząc o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie umorzenia postępowania rozgraniczeniowego.
Ze złożonego formularza wynika, że skarżąca jest osoba niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 1189,88 zł netto miesięcznie (kwota po odjęciu raty pożyczki z pracy w wysokości 700 zł). Wnioskodawczyni nie wykazała innego majątku oprócz udziału 4/6 w nieruchomości rolnej o powierzchni 1,26 ha z domem w C. Skarżąca podała następujące stałe wydatki i zobowiązania miesięczne: opłaty za media -280 zł, rata kredytu bankowego - 641,03 zł. Ponadto rocznie wydaje 4000 zł na zakup opału, 278 zł na ubezpieczenie budynków, 2500 zł na leczenie, w tym wizyty lekarskie i zakup leków.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 1 czerwca 2016 r. zwolniono skarżącą wyłącznie od wpisu sądowego od skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego i oddalono wniosek w pozostałym zakresie.
Wyrokiem z dnia 15 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę Z.R.
W dniu 16 grudnia 2016 r. skarżąca, reprezentowana przez radcę prawnego z wyboru, złożyła skargę kasacyjną od wyroku. Do skargi kasacyjnej dołączono formularz PPF z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku podano te same dane co poprzednio.
Zgodnie z treścią art. 245 § 1, § 2 i § 3 oraz art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie zastępcy procesowego m.in. adwokata, radcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie zastępcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W rozpatrywanej sprawie rozpoznawanie drugiego wniosku o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych stało się zbędne, a postępowanie tej w sprawie umarza się, stosownie do treści art. 249a p.p.s.a. Kwestia ta została już bowiem rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 1 czerwca 2016 r. którym zwolniono skarżącą wyłącznie od wpisu sądowego od skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego i oddalono wniosek w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu postanowienia poinformowano wnioskodawczynię o rodzaju i wysokości kosztów sądowych na późniejszym etapie postępowania. Obecnie jedynym wymaganym kosztem sądowym jest wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł. Wnioskodawczyni osiągając stałe dochody miała możliwość zabezpieczyć środki finansowe na wpis sądowy, tym bardziej, że stać ją było na uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł i zatrudnienie radcy prawnego z wyboru. Sytuacja materialna i rodzinna skarżącej nie zmieniła się, a więc brak jest podstaw do rozpoznawania ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2, art. 249a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.