Uzasadnienie
R. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach datowaną na 9 czerwca 2017 r. (16 czerwca 2017 r.- data wpływu do organu) skargę, w której między innymi zaskarżył uchwałę Zarządu Województwa z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nadania numerów drogom powiatowym oraz drogom gminnym na terenie województwa świętokrzyskiego.
W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie podnosząc, że skarżący nie zwracał się do Urzędu Marszałkowskiego Województwa z prośbą o wyjaśnienie procedur nadawania numerów drogom gminnym i powiatowym. Dodał, że żądanie stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały jest bezzasadne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Z kolei w myśl art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2016 r. poz. 486 ze zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu organu samorządu województwa, który wydał przepis, do usunięcia naruszenia - zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego.
W tym miejscu należy zauważyć, że art. 90 ust. 1, art. 53 p.p.s.a. oraz częściowo art. 52 p.p.s.a. zostały zmienione od 1 czerwca 2017 r. W tym bowiem dniu weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2017.935), która zmieniła ich treść. W niniejszej sprawie jednak będą miały zastosowanie przepisy w brzmieniu sprzed zmiany z 1 czerwca 2017 r., gdyż zgodnie z art. 17 ust. 2 tej ustawy przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6 (dotyczy art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa), art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
Zatem warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na zaskarżoną uchwałę było uprzednie wezwanie przez skarżącego Zarządu Województwa Świętokrzyskiego do usunięcia naruszenia i następnie wniesienie jej w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie, zarówno z treści skargi jak i z odpowiedzi na nią wynika, że skarżący opisanej procedury nie zachował. Zarządzeniem z 6 lipca 2017 r., doręczonym 17 lipca 2017 r., skarżący został zobowiązany do złożenia dowodu, że wezwał organ do usunięcia naruszenia. W odpowiedzi na powyższe skarżący przedstawił datowane na 18 lipca 2017 r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (k.64). Ponieważ jednak skarga do organu wpłynęła 16 czerwca 2017 r., to powyższe wezwanie nie mogło okazać się skuteczne, gdyż powinno ono być wniesione przed złożeniem skargi. Należy zauważyć, że celem wezwania organu jest wyczerpanie środków zaskarżenia i umożliwienie załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Dlatego też wezwanie, aby spełniło powyższy cel powinno być złożone przed wniesieniem skargi do Sądu, a nie tak jak w niniejszym przypadku już po jej wniesieniu.
Zatem skoro wymóg wyczerpania środków zaskarżenia, o jakim mowa wyżej nie został w sprawie spełniony, wniesiona skarga jest niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.