Uzasadnienie
Sygn. akt II SA/Ke [...]
Zaskarżoną decyzją z dnia 2 kwietnia 2019r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej też jako "Kolegium") utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy K. z dnia 24 stycznia 2019 r. znak: [...] orzekającą o odmowie przyznania E. L. prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej wnioskowanego na Z. L., albowiem nie zostały spełnione przesłanki do uzyskania świadczenia pielęgnacyjnego w oparciu o art. 17 ust. 1b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (brzmienie obowiązujące na dzień wydania decyzji - tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 2220, ze zm.) zwanej dalej "ustawą o świadczeniach rodzinnych".
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na powyższą decyzję Kolegium wniosła E. L., zarzucając jej: naruszenie przepisów prawa, tj. art. 17 ust. 1b ustawy o świadczeniach rodzinnych przez błędną jego wykładnię w świetle materiału dowodowego zebranego w sprawie oraz komentarza do art. 17 ust. 1b ww. ustawy, a także błąd w ustaleniach faktycznych mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, który doprowadził do utrzymania w mocy decyzji organu pierwszej instancji.
W konsekwencji powyższego skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Decyzją z dnia 4 czerwca 2019 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uwzględniło w całości powyższą skargę i orzekło w ten sposób, że uchyliło własną decyzję z dnia 2 kwietnia 2019 r. [...] oraz decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy K. z dnia 24 stycznia 2019 r. znak: [...] i w to miejsce orzekło o przyznaniu E. L. prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym mężem - Z. L., na okres: od dnia 1 listopada 2018 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. w wysokości [...] zł oraz od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 31 grudnia 2021 r. w wysokości [...] zł miesięcznie. Kolegium stwierdziło, że zaskarżona decyzja nie została wydana bez podstawy prawnej ani z rażącym naruszeniem prawa.
Decyzja z dnia 4 czerwca 2019 r. została doręczona skarżącej w dniu 10 czerwca 2019 r.
W związku z powyższym Kolegium w odpowiedzi na skargę wniosło o umorzenie postępowania sądowego ze skargi E. L..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje.
Stosownie do art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio.
W myśl art. 161 § 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1); w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania (pkt 2); gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).
Postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie (wyrok NSA z dnia 22 lipca 2014 r., II OSK [...], Lex nr 1582107). Zwrot normatywny "stało się bezprzedmiotowe" użyty w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oznacza jednak, że chodzi o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi.
W niniejszej sprawie w świetle zarzutów i wniosków skargi oraz treści rozstrzygnięcia i uzasadnienia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydanej dnia 4 czerwca 2019 r. stwierdzić należy, że skarga ta została w całości uwzględniona przez organ II instancji po jej wniesieniu przez E. L. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Organ odwoławczy, zgodnie z dyspozycją art. 54 § 3 p.p.s.a., w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania skargi, uchylił w całości zaskarżoną decyzję i wydał nową decyzję, uwzględniającą żądanie strony skarżącej w zakresie przyznania na jej rzecz prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym mężem - Z. L., na okres od dnia 1 listopada 2018 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. w wysokości [...] zł oraz na okres od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 31 grudnia 2021 r. w wysokości [...] zł miesięcznie.
Organ odwoławczy wyeliminował obie uprzednio wydane decyzje w pierwszej i drugiej instancji i wskazał w uzasadnieniu decyzji z dnia 4 czerwca 2019 r., że nie jest dopuszczalne oparcie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego na tej części przepisu art. 17 ust. 1b ustawy o świadczeniach rodzinnych, która została uznana za niezgodną z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21 października 2014 r., sygn. akt K [...]. Kolegium stwierdziło, że zaskarżona decyzja nie została jednak wydana bez podstawy prawnej ani z rażącym naruszeniem prawa.
Z tych powodów postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Skarga jako środek zaskarżenia została skonsumowana - uwzględniona przez organ w trybie autokontroli w całości.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., umorzył postępowanie sądowoadministracyjne.