Uzasadnienie
Na wezwanie Sądu W. G. uiścił w dniu 30 lipca 2009 r. kwotę 500 zł tytułem wpisu od skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Skarżący tego samego dnia złożył urzędowy formularz PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, radcy prawnego w wyżej wymienionej sprawie.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i dwiema córkami w wieku 11 lat i 4 lata. Skarżący osiąga z gospodarstwa rolnego dochód w wysokości 1268 zł, a jego żona pobiera wynagrodzenie za pracę w wysokości 2000 zł miesięcznie. W sumie czteroosobowa rodzina osiąga miesięczny dochód w wysokości 3268 zł. Wnioskodawca nie wykazał innego majątku poza domem wielkości 60 m kw i nieruchomością rolną o powierzchni 4,55 ha.
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego). Ubiegający się o przyznanie prawa pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową i rodzinną skarżącego, w tym, dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych czteroosobowej rodziny oraz posiadanie tylko niewielkiego gospodarstwa rolnego, uznano, że nie jest on w stanie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, żony i małoletnich córek, ponieść innych kosztów postępowania ponad kwotę 500 zł już uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Wniosek o przyznanie prawa pomocy zostaje więc uwzględniony w zakresie zwolnienia od pozostałych kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.