Uzasadnienie
D. N. złożyła formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązku negatywnego oddziaływania na środowisko.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem, oboje utrzymują się z jego wynagrodzenia za pracę w wysokości 1660 zł netto miesięcznie. Skarżąca nie pracuje zawodowo, nie osiąga własnego dochodu, przechodzi leczenie i rehabilitację. Wnioskodawczyni nie wykazała innego majątku poza domem wielkości 137,58 m², nieużytkami rolnymi o powierzchni 1781 m² i samochodem z 2004 r. Wnioskodawczyni podała następujące stałe wydatki miesięczne: ogrzewanie domu – 383 zł, opłata za wodę -25 zł, wywóz śmieci – 18 zł, telefon i internet -112 zł, energia elektryczna – 125 zł, ubezpieczenie domu – 14 zł, środki czystości i koszty leczenia -240 zł. Pozostała część dochodu jest przeznaczana na zakup żywności i odzieży.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 poz. 1302), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawczyni, przede wszystkim: niski dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych dwóch osób, w tym kosztów leczenia, oraz brak majątku poza domem i starym samochodem, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.