Uzasadnienie
J. D. złożył w dniu 10 sierpnia 2009 r. formularz PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca ma 77 lat, jest osobą samotną i utrzymuje się emerytury w wysokości 879,49 zł miesięcznie. Skarżący jest niepełnosprawny, na problem z poruszaniem się, wymaga opieki, osiągany dochód z trudem wystarcza mu na pokrycie kosztów leczenia i zakupu leków. Wnioskodawca nie wykazał w formularzu żadnego majątku, ale z akt administracyjnych wynika, że jest on właścicielem zabudowanej działki nr 909/1 w G. o powierzchni 4,66 ha.
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające może zwrócić się o pomoc państwa.
Uwzględniając trudną sytuację życiową i majątkową wnioskodawcy, a zwłaszcza niepełnosprawność i niski dochód wystarczający jedynie na bieżące utrzymanie i zakup lekarstw uznano, że zasadny jest jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w całości.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.