Uzasadnienie
W dniu 4.VII.2011 r. D. W. złożył formularz urzędowy PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
Ze złożonego formularza i akt sprawy wynika, że wnioskodawca jest umiarkowanie niepełnosprawny, prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, od 8 lat pozostaje bez pracy i utrzymuje się z zasiłków z pomocy społecznej w wysokości 477 zł miesięcznie. Skarżący nie wykazał żadnego majątku.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez osobę dochodzącą swych roszczeń.
Biorąc pod uwagę trudną sytuację życiową i majątkową wnioskodawcy, a zwłaszcza niepełnosprawność, bardzo niski dochód i brak majątku, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa adwokata z urzędu, zasługuje na uwzględnienie.
Natomiast wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezzasadny i podlega oddaleniu. Zgodnie bowiem z art. 239 pkt 1 lit.a p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (np. zasiłku celowego). Skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest więc rozpoznawana bez pobierania od D. W. jakichkolwiek opłat.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 i art. 239 pkt 1 lit.a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.