Uzasadnienie
Wyrokiem z 4 lipca 2019 r. sygn. akt II SAB/Ke 25/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, po rozpoznaniu sprawy ze skargi R.S. na bezczynność Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Sandomierzu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności:
- I. zobowiązał Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S. do doręczenia R.S. zawiadomienia z dnia [...] 2018 r., znak: [...] na aktualny adres skarżącego;
- II. stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności opisanej w punkcie I, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa;
- III. przyznał od Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S. na rzecz R.S. sumę pieniężną w wysokości 1.000 (jednego tysiąca) złotych.
Skarżący wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku w zakresie punktu III, która wraz z aktami sprawy została 19 grudnia 2019 r. przekazana do Naczelnego Sądu Administracyjnego, gdzie czeka na rozpoznanie.
Z kolei 25 marca 2020 r. (data wpływu do organu) skarżący wezwał Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S. do wykonania wyroku z 4 lipca 2019 r., w punktach które się uprawomocniły.
Ponadto 25 marca 2020 r. (data wpływu do organu) skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę w przedmiocie wymierzenia Powiatowemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S. grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach w sprawie sygn. akt II SAB/Ke 25/19. Skarżący wskazał, że wyrok ten uprawomocnił się w punkcie I i II, a organ do tej pory tych postanowień nie wykonał.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o uznanie skargi za bezzasadną. Wskazał, że skarżący 4 listopada 2019 r. złożył skargę kasacyjna od wyroku z 4 lipca 2019 r., który zaskarżył w całości. Dlatego też organ nie prowadził postępowania w sprawie wydania orzeczenia, ponieważ oczekuje na rozpoznanie skargi kasacyjnej i prawomocny wyrok.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a." w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Z kolei zgodnie z art. 286 § 1 p.p.s.a. po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji kończącego postępowanie akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej, załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności. Zarządzenie o zwrocie akt może wydać referendarz sądowy.
§ 2. Termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia organowi akt albo, w przypadku, o którym mowa w § 1a, odpisu orzeczenia.
Przywołany wyżej art. 286 P.p.s.a. ustanawia generalne terminy do załatwienia sprawy administracyjnej po wyroku sądowym, uchylającym zaskarżony akt, czy też jak ma to miejsce w niniejszej sprawie zobowiązującym organ do wykonania określonych czynności. Ustanawia on zatem zasadę "realnej możliwości" wykonania wyroku sądowego. Niewątpliwie bowiem organ musi dysponować aktami sprawy w sposób możliwy do podjęcia rozstrzygnięcia, a zatem aktami kompletnymi. Dopiero wówczas rozpoczyna się bieg terminów do załatwienia sprawy, określonych w kpa, a ich niedochowanie skutkować może nałożeniem na organ grzywny. Powyższe znajduje uzasadnienie również z uwagi na okoliczność, że ocena prawna, którą organ obowiązany jest uwzględnić wynika z uzasadnienia orzeczenia i samo ogłoszenie wyroku nie pozwala jeszcze organowi na zastosowanie się do niej (por. wyrok WSA w Warszawie z 3 marca 2008 r. IV SA/Wa 2566/07, dostępny na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Powyższe oznacza, że procesowa przesłanka wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku nie jest spełniona, jeżeli strona skarżąca wezwała właściwy organ przed doręczeniem mu prawomocnego orzeczenia sądowego wraz z aktami sprawy (por. Tarno J., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Lexis Nexis, Wydanie2, Warszawa 2006, str.354).
W niniejszej sprawie bezspornym jest, że skarżący w dniu 25 marca 2020 r. wezwał organ do wykonania wyroku z 4 lipca 2019 r., natomiast organ, do dnia wydania niniejszego postanowienia nie otrzymał akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku, gdyż akta te znajdują się w NSA, celem rozpoznania skargi kasacyjnej R.S. od wyroku 4 lipca 2019 r. Skarżący nie czekając zatem na otrzymanie przez organ wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności, skierował do niego pismo wzywające do załatwienia sprawy. W tej sytuacji uznać należy, że przesłanka dopuszczalności wniesienia skargi na niewykonanie wyroku tj. uprzednie pisemne wezwanie nie została w niniejszej sprawie spełniona. Jeszcze raz podkreślenia wymaga, że procesowa przesłanka wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego nie jest spełniona, jeżeli skarżący wezwał właściwy organ przed doręczeniem temu organowi prawomocnego orzeczenia sądowego wraz z aktami administracyjnymi sprawy.
Dopiero bowiem od tej daty zaczyna biec termin do załatwienia sprawy przez organ administracji. Wynika to z literalnego brzmienia art. 286 p.p.s.a. (podobnie T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005, str. 481, J. P. Tarno w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2008, str. 387, tak też WSA w Poznaniu w postanowieniu z 1 grudnia 2009 r., sygn. IV SA/Po 822/09 oraz NSA w Warszawie w postanowieniu z 23 września 2010 roku, I OSK 1485/10, dostępne j.w.).
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Ponieważ warunkiem wniesienia skargi na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. jest skuteczne wezwania organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, a takie – wobec przedwczesności wezwania - w niniejszej sprawie nie miało miejsca, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę należało odrzucić.
Takie rozstrzygnięcie powoduje, że niedopuszczalne było odnoszenie się do zawartych w skardze żądań i zarzutów. Ubocznie więc tylko można zauważyć, że orzeczeniem z dnia 6 kwietnia 2020 r., Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S., w uwzględnieniu nowego wniosku skarżącego z 5 marca 2020 r., postanowił zaliczyć go do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności ustalając taki stopień od 17 września 2018 r., tj. od daty złożenia poprzedniego wniosku R.S. wszczynającego postępowanie, w toku którego WSA w Kielcach stwierdził bezczynność określoną w wyroku z 4 lipca 2019 r., sygn. akt II SAB/Ke 25/19.