Uzasadnienie
P. P. i S. P. złożyli dwa formularze urzędowe PPF, wnosząc o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów w sprawie z ich skargi na postanowienie Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie opłaty legalizacyjnej.
Ze złożonych formularzy wynika następujący stan faktyczny:
Wnioskodawcy prowadzą gospodarstwo domowe wspólnie z córką i dwojgiem wnuczków w wieku 3 i 7 lat. P. P. pobiera rentę wysokości 903,86 zł netto miesięcznie, S. P. otrzymuje wynagrodzenie za prace w wysokości 2638 zł brutto miesięcznie. Skarżący wykazali własność domu mieszkalnego wielkości 140 m² oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 0,4283 ha. Wnioskodawca jest niepełnosprawny, cierpi na obstrukcyjną chorobę płuc, przechodzi terapię tlenową, na leki wydaje ponad 200 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni płaci za leki około 150 zł miesięcznie. Ponadto skarżący wykazali następujące wydatki miesięczne: 120 zł za prąd, 150 zł za wywóz nieczystości, 48 zł za odpady komunalne, 50 zł za wodę, ponadto 90 zł kwartalnie tytułem podatku rolnego i od nieruchomości oraz 6000 zł rocznie na zakup opału
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270) przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego). Ubiegający się o przyznanie prawa pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę, wysokość dochodów osiąganych przez skarżących oraz duże wydatki na zakup leków, uznano, że ich wnioski o przyznanie prawa pomocy zasługują na uwzględnienie w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi w wysokości 750 zł. Umożliwi to rozpoznanie skargi małżonków P. przez wojewódzki sąd administracyjny. Jednocześnie należy podkreślić, że wnioskodawca i jego żona osiągają stałe dochody z renty i wynagrodzenia za pracę przewyższające ustalone minimalne wynagrodzenie za pracę, ponadto stać ich na utrzymanie domu i wynajęcie adwokata z wyboru w postępowaniu administracyjnym. Uznano zatem, że przy racjonalnym gospodarowaniu stałym dochodem i posiadanym majątkiem skarżący mają możliwość, bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie, ponieść inne ewentualne koszty sądowe na późniejszym etapie postępowania (w wypadku oddalenia skargi 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, a następnie wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 375 zł).
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.