Uzasadnienie
J. N. złożył w dniu 11.VII.2011 r. urzędowy formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, radcy prawnego w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z córką i pięcioletnią wnuczką. Skarżący pobiera zasiłek przedemerytalny w wysokości 840 zł netto miesięcznie. Jego córka otrzymuje na dziecko alimenty z funduszu alimentacyjnego w wysokości 500 zł miesięcznie, które są przeznaczane na opłacenie przedszkola i leków przeciw alergii. Wnioskodawca nie wykazał innego majątku poza domem wielkości 54 m² i nieruchomością rolną o powierzchni 3,16 ha.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez osobę dochodzącą swych roszczeń.
Biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową, wnioskodawcy, w tym bardzo niski dochód przypadający na trzy osoby w rodzinie i brak majątku poza małym gospodarstwem rolnym uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.