Uzasadnienie
R. G. pismami z dnia 22 stycznia 2014 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. W dniu 31 stycznia 2014 r. uzupełnił wniosek przez złożenie formularza PPF.
Z treści wniosków wynika, ze skarżący jest osadzony w zakładzie karnym, nie osiąga żadnego dochodu, nie posiada żadnego majątku, bezskutecznie stara się o podjęcie odpłatnej pracy.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację rodzinną i majątkową wnioskodawcy, w tym: niski dochód ładzie karnym brak własnego dochodu i majątku, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.