Uzasadnienie
Z. S. złożyła w dniu 26 lipca 2010 r. na formularzu urzędowym PPF wniosek o ustanowienie adwokata i zwolnienie od wpisu sądowego od jej skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2009.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Skarżąca pobiera emeryturę w wysokości 1500 zł, jej mąż emeryturę w wysokości 2100 zł – w sumie dochód wynosi 3600 zł brutto miesięcznie na dwie osoby. Wnioskodawczyni nie wykazała innego majątku oprócz mieszkania w K. wielkości 39 m kw i gospodarstwa rolnego o powierzchni 2,6 ha. Skarżąca jest osobą niepełnosprawną, cierpi na schorzenia kręgosłupa i lewego biodra, porusza się o lasce. Wnioskodawczyni oświadczyła, że jej emerytura nie wystarcza na poniesienie kosztów leczenia układu krążenia (w tym roku wszczepiono jej rozrusznik). Większość dochodu przeznacza na zakup leków oraz rehabilitację kręgosłupa i biodra. Jej mąż również cierpi na choroby serca i tarczycy oraz cukrzycę. Potwierdzają to znajdujące się w aktach sprawy karty leczenia szpitalnego. Wszystkie choroby wymagają znacznych nakładów finansowych. Skarżąca nie jest w stanie prowadzić gospodarstwa domowego i rolnego bez pomocy osób trzecich.
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego). Ubiegający się o przyznanie prawa pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
Biorąc pod uwagę przedstawioną wyżej sytuację rodzinną i majątkową wnioskodawczyni, w tym: niepełnosprawność, konieczność korzystania z pomocy osób trzecich przy prowadzeniu gospodarstwa domowego i rolnego, przewlekłe choroby jej samej i męża oraz dochód, który w większości jest przeznaczany na zakup leków, leczenie i rehabilitację, uznano, że nie jest ona w stanie uiścić wpisu sądowego w wysokości po 200 zł od dwóch jednocześnie wniesionych skarg ani ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 1, art. 246 § 1 pkt 1 i 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.