Uzasadnienie
H.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na pismo Wojewody z dnia [...] znak: [...]. Pismem tym organ udzielił skarżącemu informacji dotyczącej kwestionowanej przez niego uchwały Rady Gminy S. nr [...] z dnia [...], uznającej za nieuzasadnioną skargę H. K. na działalność Wójta Gminy S.. Wojewoda stwierdził, że podjęcie tego aktu kończy jednoinstancyjne postępowanie administracyjne przeprowadzone na podstawie art. 229 pkt 3 k.p.a. Z tego też względu Wojewoda ograniczył się do zbadania przedmiotowej uchwały pod względem jej zgodności z prawem w ramach sprawowanego nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego – nie stwierdzając żadnych nieprawidłowości w tym zakresie. Natomiast z uwagi na fakt, że organem właściwym do rozpatrzenia skargi na działalność wójta jest rada gminy, organ nie miał kompetencji do oceny zasadności skargi i sposobu jej rozstrzygnięcia.
W treści skargi H. K. wskazał, że dotyczy ona Wojewody i Rady Gminy w S., kwestionując twierdzenia Wojewody, zawarte w piśmie z dnia [...], że organem właściwym do załatwienia jego sprawy jest Rada Gminy w S.. Sprzeciw skarżącego budzą również ustalenia poczynione przez Radę Gminy w S. w ww. uchwale.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie, argumentując że podjęcie przez Radę Gminy S. uchwały nr [...] z dnia [...] kończy jednoinstancyjne postępowanie administracyjne przeprowadzone na podstawie art. 229 pkt 3 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. nr 227 – j. t.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
W przypadku wniesienia skargi na akt lub czynności nieobjęte zakresem właściwości sądów administracyjnych Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.
Mając na uwadze treść powołanych powyżej przepisów wskazać należy, że złożona przez H. K. skarga dotyczy pisma Wojewody ego z dnia [...] znak: [...], w którym – w odpowiedzi na pismo strony – organ wskazał, że uchwała Rady Gminy S. nr [...] z dnia [...], uznająca za nieuzasadnioną skargę H. K. na działalność Wójta Gminy S., kończy jednoinstancyjne postępowanie administracyjne przeprowadzone na podstawie art. 229 pkt 3 k.p.a. Organ, badając legalność przedmiotowej uchwały w ramach sprawowanego nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego, nie stwierdził jakiegokolwiek naruszenia prawa.
Mając na uwadze treść zaskarżonego w niniejszej sprawie pisma Wojewody ego wskazać trzeba, że nie ma ono cech aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a. Pismo to nie mieści się również w pozostałym zakresie wymienionego w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. katalogu aktów, na jakie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
Odnosząc się do zawartych w skardze twierdzeń H. K. należy wyjaśnić stronie, że zgodnie z art. 229 k.p.a. organem właściwym do rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy S. była Rada Gminy S., która podjęła w tym zakresie uchwałę nr [...] z dnia [...] Z kolei stosownie do art. 237 § 3 k.p.a. o sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego. W tym miejscu godzi się podnieść, że zawiadomienia, o którym mowa w art. 237 § 3 k.p.a. nie można uznać za inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Zawiadomienie nie dotyczy przyznania ani stwierdzenia, czy też uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, ponieważ funkcją skargi powszechnej jest wyrażenie niezadowolenia osoby i zasygnalizowanie problemów związanych z działaniem administracji w celu uzyskania odpowiedzi, względnie w celu rozważenia podjęcia przez właściwe organy stosownych działań w celu usunięcia niezadowolenia podmiotu skarżącego.
Jednocześnie zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi ma charakter czynności materialno – technicznej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 1998r., sygn. akt III SA 1636/97,), od której nie służy ani środek odwoławczy, ani skarga do sądu administracyjnego.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.