Uzasadnienie
M. S. złożyła w dniu 23.VI.2014 r. formularz urzędowy PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania administracyjnego.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z rodzicami. Skarżąca osiąga z prac dorywczych miesięczny dochód w wysokości około 1200 zł, jej matka pobiera rentę w wysokości 787,99 zł, ojciec do 26 czerwca 2014 r. otrzymywał świadczenie rehabilitacyjne w wysokości 501,60 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni nie wykazała żadnego majątku oprócz mieszkania lokatorskiego wielkości 48 m². Skarżąca podała następujące wydatki miesięczne: czynsz zamieszkanie - 570,98 zł, energia elektryczna 155,28 zł, zakup leków dla rodziców – 400 zł.
Na wezwanie Referendarza sądowego wnioskodawczyni złożyła w dniu 21.VII.2014 r. dodatkowe oświadczenie pisemne, z którego wynika, że ona sama i jej ojciec nie prowadzą obecnie działalności gospodarczej ani nie posiadają rachunków bankowych. Ojciec skarżącej z dniem 27.VI.2014 r. utracił prawo do świadczenia rehabilitacyjnego i nie osiąga obecnie żadnego dochodu.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową skarżącej, przede wszystkim dochód, wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych trzech dorosłych osób, w tym zakup leków i brak majątku poza mieszkaniem lokatorskim, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem je wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.