Uzasadnienie
Z. B. złożył na formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, oboje utrzymują się z jego renty w wysokości 838,16 zł miesięcznie, dodatku pieniężnego w wysokości 300 zł rocznie i czynszu z dzierżawy w wysokości 120 zł rocznie. Skarżący nie wykazał innego majątku oprócz współwłasności w ½ części zabudowanej nieruchomości 66 m kw o wartości około 150000 zł i działek oddanych w dzierżawę za czynsz w wysokości podatku rolnego. Skarżący podał, że miesięczne koszty utrzymania mieszkania (opał, woda, kanalizacja, gaz, energia elektryczna) wynoszą 500 zł miesięcznie, a wydatki na leczenie 100 zł miesięcznie.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy, przede wszystkim: niski z renty przypadający na dwie dorosłe osoby w rodzinie i brak majątku poza udziałem w nieruchomości mieszkalnej, uznano że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony. Zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.