Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę M. M. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za bezzasadne.
Odpis postanowienia z uzasadnieniem, sporządzonym z urzędu, doręczono skarżącemu – M. M. w dniu 9 lipca 2018 r. z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej od doręczonego orzeczenia.
W dniu 14 lipca 2018 r. skarżący złożył skargę kasacyjną od ww. postanowienia Sądu, którą osobiście podpisał.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje.
Zgodnie z przepisem art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U z 2018 r. poz. 1302 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 175 § 3 p.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez: doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami (pkt 1); rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej (pkt 2).
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym sporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej, tym samym wojewódzki sąd administracyjny powinien odrzucić skargę na podstawie art. 178 p.p.s.a. bez wzywania do usunięcia braków, w sytuacji, gdy skargę podpisze osoba niewymieniona w art. 175 p.p.s.a. (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 stycznia 2012 r., sygn. akt I OZ 1088/11, lex nr 1104008). W postanowieniu z dnia 15 maja 2008 r. (sygn. akt II GSK 502/07, publ. na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił także, że tryb z art. 49 p.p.s.a. (wezwania do uzupełnienia braków formalnych) przy skardze kasacyjnej jest możliwy do zastosowania tylko do wyjaśnienia, czy osoba która podpisała skargę kasacyjną jest umocowana do jej sporządzenia w świetle art. 175 p.p.s.a. Nadto przez sporządzenie skargi kasacyjnej rozumie się nie tylko jej napisanie, ale także podpisanie, ponieważ to podpis wprost wskazuje na osobę, która skargę przygotowała.
Przez pojęcie "sporządzenie skargi kasacyjnej" należy rozumieć zarówno jej napisanie, jak i podpisanie (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. OZ 859/04, niepubl., czy postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 września 2010 r., sygn. akt II FZ 469/10, lex nr 742521).
Analiza akt rozpoznawanej sprawy nie dała podstaw do przyjęcia, że skarżący jest podmiotem uprawnionym do sporządzenia skargi kasacyjnej wymienionym w art. 175 § 1 - 3 p.p.s.a.
Z tych przyczyn, skoro wniesiona skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez M. M., który nie jest podmiotem uprawnionym do jej sporządzenia, to należało ją odrzucić jako niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.