Uzasadnienie
M. S. złożyła w dniu 4.VI.2013 r. na formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
W złożonym formularzu wnioskodawczyni podała, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, mieszka w domu należącym do syna i utrzymuje się z renty rodzinnej w wysokości 1550zł netto miesięcznie. Skarżąca nie wykazała innego majątku poza nieuprawianą działką rolną o powierzchni 0,8 ha i domem drewnianym wielkości 50 m², w którym mieszka jej córka z niepełnosprawnym dzieckiem. Wnioskodawczyni oświadczyła, że choruje na serce i zwyrodnienie stawów, na zakup leków wydaje 500 zł miesięcznie na wizyty lekarskie do 200 zł. Skarżąca miesięcznie płaci 90 zł za prąd, 75 zł za gaz, 50 zł za wodę, 60 zł za telefon, 25 zł za wywóz śmieci. Ponadto rocznie kupuje 5 ton węgla na opał, płaci w sumie 3250 zł.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową skarżącej, a zwłaszcza brak majątku poza niewielką nieruchomością oraz osiągany dochód, który w całości jest przeznaczany na zaspokojenie jej bieżących potrzeb życiowych, w tym zakup leków i leczenie, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7, art. 245 § 1 i 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.