Uzasadnienie
Z. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 11 maja 2011r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów.
Postanowieniem z dnia 22 lipca 2011r. Sąd odrzucił skargę Z. K. z uwagi na upływ terminu do jej wniesienia. W rozpoznawanej sprawie termin do wniesienia skargi na ww. decyzję, doręczoną w dniu 16 maja 2011r., upłynął bowiem w dniu 15 czerwca 2011r., skarżąca zaś wniosła skargę w dniu 16 czerwca 2011r. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem skarżąca otrzymała w dniu 28 lipca 2011r.
W dniu 29 sierpnia 2011r. Z. K. złożyła w Sądzie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku podała, że zaskarżona decyzja odebrana została w dniu 16 maja 2011r., podczas jej nieobecności w domu w związku z wyjazdem, przez jej 83-letniego schorowanego męża, z którym z uwagi na jego podeszły wiek ma ograniczony kontakt. Po powrocie do domu w dniu 20 maja 2011r. mąż skarżącej poinformował ją, że ww. decyzję odebrał "dwa dni temu", z czego by wynikało, że została odebrana w dniu 18 maja 2011r. Wnosząc zatem skargę w dniu 18 czerwca 2011r. skarżąca była przekonana, że zachowuje termin do wniesienia skargi. Na potwierdzenie tych okoliczności do wniosku dołączono oświadczenie męża skarżącej W. K. z dnia 27 sierpnia 2011r.
Skarżąca wyjaśniła ponadto, że w okresie kiedy otrzymała postanowienie z dnia 22 lipca 2011r. znajdowała się w złej kondycji psychicznej, miała depresję związaną z ciężką chorobą i śmiercią brata, korzystała z porad lekarza, nie była wtedy w stanie myśleć o innych sprawach, a tym bardziej ich załatwianiu. Z chwilą poprawy stanu zdrowia i uzyskaniu informacji o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżąca niezwłocznie postanowiła z tej możliwości skorzystać, wskazując ponadto, że przekroczenie terminu nie było istotne, gdyż dotyczyło tylko jednego dnia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W myśl art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Jednym z warunków skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest dochowanie, określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a., terminu do wniesienia tegoż wniosku, który wynosi 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2).
Z treści wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wynika, że pismo to zawiera w istocie dwa żądania: wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, tj. terminu siedmiodniowego określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. W pierwszej kolejności należało zatem rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W rozpoznawanej sprawie z treści wniosku nie wynika, czy skarżąca zachowała siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W tej sytuacji Sąd zobligowany był wydać rozstrzygnięcie merytoryczne na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. (por. B. Dauter [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009. s. 268).
W ocenie Sądu wskazane przez stronę okoliczności istotnie uprawdopodabniają, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy. Skarżąca znajdowała się w złym stanie psychicznym w związku z chorobą i śmiercią brata. Narastający stres, który doprowadził do depresji w ocenie Sądu w sposób wystarczający uprawdopodabnia, że skarżąca uchybiła terminowi bez swojej winy. Wskazane dolegliwości mają bowiem z reguły charakter długotrwały i mogą powodować zaburzenia w postrzeganiu rzeczywistości (por. postanowienie NSA z dnia 24 maja 2007r., sygn. II OZ 459/07, niepubl.). W tej sytuacji nie ma podstaw do przyjęcia, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi było wynikiem zawinionych działań czy niedbalstwa skarżącej.
W tej sytuacji przyjąć należy, iż okoliczności wskazane we wniosku skarżącej dostatecznie uprawdopodobniają, iż do uchybienia terminu doszło bez jej winy w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 86 i 87 p.p.s.a.