Uzasadnienie
A. S. złożył w dniu 18 sierpnia 2009 r. formularz urzędowy PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.
Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 27 sierpnia 2009 r. ustanowiono dla skarżącego adwokata z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2009 r. odrzucił skargę A. S. na decyzję Wojewody.
Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach wyznaczyła w dniu 1 września 2009 r. pełnomocnikiem skarżącego adwokata M. W. W dniu 6 października 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wpłynęła opinia prawna pełnomocnika skarżącego o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W opinii adwokat zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu, ponieważ skarżący nie opłacił wynagrodzenia w jakiejkolwiek części.
Zgodnie z art. 250 p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Według § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
- 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 tego rozporządzenia oraz
- 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Stosownie do treści § 18 ust 1 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji wynosi 180 zł. Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie ustalono wynagrodzenie adwokata w kwocie 219,60 zł, w tym VAT 39,60 zł.
Jak wynika akt sprawy, adwokat z urzędu w dniu 10 września 2009 r. nadał do skarżącego przesyłkę poleconą, za którą zapłacił 6,05 zł. Kwota ta stanowi więc niezbędny, udokumentowany wydatek adwokata, należny mu wraz z wynagrodzeniem za udzielenie z urzędu pomocy prawnej
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust 1 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia postanowiono jak w sentencji.