Uzasadnienie
Na wezwanie Sądu J. W. uiściła w dniu 8 września 2008 r. kwotę 100 zł tytułem wpisu od skargi na decyzję Wojewody z dnia 26 czerwca 2008 r. w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. Skarżąca w dniu 23 września 2008 r. złożyła urzędowy formularz PPF, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w wyżej wymienionej sprawie.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni mieszka u rodziców i osiąga i zarabia [...] zł brutto ([...] zł netto) miesięcznie. Skarżąca nie wykazała żadnego majątku. Miesięcznie płaci 100 zł tytułem alimentów dla córki, 100 zł opłaty za dwa telefony komórkowe córki i własny, 200 zł za dojazdy do pracy, 40 zł za dojazdy na rehabilitację, 200 zł wydaje na wizyty u dentysty. Ponadto wnioskodawczyni przekazuje rodzicom 200 zł miesięcznie tytułem kosztów wyżywienia i mieszkania, a także w miarę możliwości 100 zł miesięcznie jako zwrot kosztów opłacenia adwokata w sprawie o podział majątku.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym, między innymi zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o przyznanie prawa pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową skarżącej, w tym, niski dochód, brak majątku, konieczność płacenia alimentów na rzecz małoletniej córki oraz duże wydatki na dojazdy, rehabilitację i wizyty lekarskie, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie. Należy jednak podkreślić, że przyznanie prawa pomocy nie działa z mocą wsteczną i nie obejmuje zwrotu już uiszczonego przez wnioskodawczynię wpisu sądowego od skargi.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.