Uzasadnienie
W dniu 16 lutego 2010r. W.J. złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie agroturystycznego gospodarstwa rybackiego. Pismem z dnia 9 kwietnia 2010r. Burmistrz S. wezwał W.J. do uzupełnienia ww. wniosku w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. W zakreślonym terminie wnioskodawca wykonał wezwanie tylko częściowo, gdyż nie przedstawił ostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia.
W związku z powyższym zawiadomieniem z dnia 26 maja 2010r. Burmistrz S. na podstawie art. 64 § 2 kpa pozostawił wniosek W.J. bez rozpoznania. W piśmie tym organ zawarł pouczenie, że na pozostawienie wniosku bez rozpoznania przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach pod zarzutem naruszenia prawa.
W dniu 25 czerwca 2010r. występujący w imieniu W.J. T.H. wniósł skargę na zawiadomienie w sprawie pozostawienia wniosku bez rozpoznaniu zarzucając, iż zobowiązanie go do przedstawienia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia było nieuzasadnione w świetle art. 60 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i został na niego nałożony obowiązek, który powinien wykonać Burmistrz. Pełnomocnik został wezwany do złożenia dokumentu pełnomocnictwa, wraz z pouczeniem o treści art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej zwanej p.p.s.a. W zakreślonym do złożenia pełnomocnictwa terminie W.J. nadesłał podpisane przez siebie dwa egzemplarze skargi.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje
Zgodnie z art. 64 § 2 kpa, jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.
II SA/Ke 454/10
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przeważa pogląd, że pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia na podstawie art. 64 § 2 kpa nie przybiera prawnej formy decyzji administracyjnej, ani postanowienia, a jest czynnością materialno – techniczną (por. np. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 11 lutego 2010r. sygn. akt IV SA/Po 770/09, LEX nr 559914, postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2008r. sygn. akt I GSK 485/07 - LEX nr 469747, wyrok NSA z dnia 23 stycznia 1996r. sygn. akt II SA 1473/94). Czynność ta nie jest zaskarżalna w drodze odwołania, a tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego.
Natomiast, jeżeli w ocenie skarżącego jego wniosek spełnił kryterium kompletności, może on złożyć skargę do sądu administracyjnego na bezczynność organu. Skarga na bezczynność powinna być jednak wniesiona z zachowaniem trybu określonego w art. 52 p.p.s.a., tzn. winna być poprzedzona zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 kpa).
Skoro zatem pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia – jako czynność materialno - techniczna nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, to skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlegała jako niedopuszczalna odrzuceniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Na marginesie należy dodać, że błędne pouczenie skarżącego przez Burmistrza S. o trybie zaskarżenia zawiadomienia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, nie mogło mieć wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Wadliwe pouczenie nie może bowiem umożliwiać sądowoadministracyjnej kontroli czynności, która nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego.