Uzasadnienie
S. G. złożyła formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. G. i M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z córką M. S. i dwójką dorosłych wnucząt. Obie skarżące są współwłaścicielkami domu wielkości 170 m kw o wartości 450 tysięcy złotych na działce o powierzchni 1000 m kw i nieruchomości rolnej o powierzchni 1 ha. Wnioskodawczyni utrzymuje się z emerytury w wysokości 1060 zł netto miesięcznie, jej córka pobiera rentę w wysokości 650 zł netto oraz rentę ze Stanów Zjednoczonych w wysokości 148 dolarów amerykańskich miesięcznie. Wnuczka uczy się w szkole policealnej, wnuk w sierpniu 2017 r, rozpoczął działalność gospodarczą, oboje nie osiągają jeszcze własnego dochodu.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od kosztów sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i rodzinną wnioskodawczyni, w tym dochód nie wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych czterech dorosłych osób, brak majątku współwłasnością domu i małą działką rolną, uznano że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, córki i wnuków. Zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.