Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 listopada 2004 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez C.Z. P., J. Ś., W. Ś. i B. T. Z. od decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w sprawie nakazu wykonania skucia tynku na ścianie zewnętrznej wschodniej budynku usytuowanego na działce położonej przy ul. [...] w B. Z. do dnia 10 grudnia 2003 r. oraz wykonania tynku zewnętrznego na w/w ścianie do dnia 30 czerwca 2004 r.
Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach C. P. i B. Z. W toku postępowania sądowego okazało się, że nie jest znany adres zamieszkania uczestnika postępowania E. C., który jest współwłaścicielem - części nieruchomości, na której położony jest przedmiotowy budynek.
W wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 28 kwietnia 2006 r. C. P., oświadczyła, że nie zna adresu E. C. i nie będzie wnosić o ustanowienie dla niego kuratora. Równocześnie, mimo upływu zakreślonego, 7-dniowego terminu, skarżąca B. Z. nie wykonała powyższego zarządzenia.
Postanowieniem z dnia 24 maja 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zawiesił postępowanie sądowe na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 127), zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z treścią powołanego przepisu sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu.
W rozpatrywanej sprawie w ciągu trzech lat od daty zawieszenia postępowania sądowego skarżące nie zgłosiły wniosku o podjęcie postępowania.
Stosownie do treści art. 130 § 1 p.p.s.a. sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jak również z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu.
Mając na uwadze powyższe, postępowanie sądowe w niniejszej sprawie należało umorzyć, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 130 § 1 p.p.s.a.