Uzasadnienie
H. P., reprezentowana przez J. P. złożyła formularz urzędowy PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody w przedmiocie odmowy zameldowania na pobyt stały.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z trojgiem dzieci w wieku 21,21,15 lat. Dokumenty znajdujące się w akrach sprawy potwierdzają, że skarżąca jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym, niezdolną do pracy, cierpi na chorobę nerek, miażdżycę i cukrzycę. Młodszy syn jest upośledzony w stopniu znacznym. Skarżąca pobiera rentę w wysokości 400 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni nie potrafi pisać i czytać. Skarżąca nie wykazała innego majątku poza trzema pokojami z kuchnią. Oświadczyła, że wskutek włamania do mieszkania utraciła cały majątek.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową skarżącej, przede wszystkim niski dochód z renty, niepełnosprawność, zły stan zdrowia i analfabetyzm trudniący występowanie przed sądem i brak majątku poza mieszkaniem uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.