Uzasadnienie
Dnia 7 sierpnia 2010 r. P. L. złożył formularz PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] w przedmiocie przywrócenia klasyfikacji gleboznawczej.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i dwójką małoletnich dzieci. Skarżący wykazał własność i współwłasność działek rolnych o łącznej powierzchni 49 ha oraz domu wielkości 220 m kw, z którego na cele mieszkalne jest użytkowane 60 m kw. Wszystkie nieruchomości są obciążone powyżej ich wartości na zabezpieczenie zobowiązań pieniężnych, które wnioskodawca spłaca jako żyrant. Łączna wysokość zobowiązań wobec banku, ZUS, urzędu skarbowego i innych wierzycieli wynosi 950.000 zł. Jedynym źródłem utrzymania czteroosobowej rodziny wnioskodawcy jest dochód z jego działalności gospodarczej w wysokości maksymalnie do 4600 zł miesięcznie. Wszystkie wolne środki są przeznaczane na spłatę zobowiązań.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ubiegający się o prawo pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
Biorąc pod uwagę trudną sytuację materialną wnioskodawcy, przede wszystkim bardzo wysokie zobowiązania pieniężne wobec licznych wierzycieli, posiadanie jedynie nieruchomości obciążonych powyżej ich wartości, dochód z działalności gospodarczej nie wystarczający na zaspokojenie potrzeb dwojga małoletnich dzieci i niepracującej zawodowo żony, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.