Uzasadnienie
D. S. złożyła na formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego.
Ze złożonego wniosku wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie mężem, dorosłą córką i roczną wnuczką. Cała rodzina utrzymuje się z emerytury męża skarżącej w wysokości 2380 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni i jej córka są bezrobotne bez prawa do zasiłku. Ojciec wnuczki płaci niskie alimenty na jej utrzymanie. Wnioskodawczyni nie wykazała innego majątku oprócz domu wielkości 60 m2 i działki o powierzchni 2100 m2. Skarżąca podała następujące wydatki miesięczne: 300 zł na zakup leków i leczenie jej i męża, 400 zł tytułem opłat za czynsz i wodę. Ponadto płacą 170 zł co 2 miesiące za gaz i prąd.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową wnioskodawczyni, w tym niski dochód na trzy dorosłe osoby w rodzinie i roczne dziecko, wydatki na leczenie oraz brak majątku poza nieruchomością mieszkalną, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.