Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z [...], po rozpatrzeniu odwołania A.M. od uchwały Nr [...] Rady Miasta z dnia [...] w sprawie rozpatrzenia skargi na działania Prezydenta Miasta w zakresie ustalenia wysokości opłaty adiacenckiej, na podstawie art. 134 kpa stwierdziło niedopuszczalność odwołania.
W uzasadnieniu Kolegium podało, że decyzją z [...] Prezydent Miasta ustalił A.M., właścicielowi nieruchomości położonej w S. przy ul. K., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. 1500 m2, opłatę w wysokości 1216,50 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości po wybudowaniu kanalizacji sanitarnej w ulicy K. Pismem z 7 listopada 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało Radzie Miasta według właściwości skargę A.M. na działalność Prezydenta Miasta. Rada Miasta uchwałą Nr [...] uznała powyższą skargę za bezzasadną. A.M. wniosła odwołanie od tej uchwały do SKO.
Dalej Kolegium podniosło, że zaskarżona uchwała podjęta na skutek skargi wniesionej w trybie art. 227 kpa, nie stanowi decyzji administracyjnej i w związku z tym nie przysługuje od niej odwołanie, co wynika z art. 127 § 1 i art. 129 § 1 kpa. Uchwała taka nie podlega również kontroli sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze oraz cytując treść art. 134 kpa, który stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania, Kolegium uznało, że istnieje podstawa do wydania postanowienia o niedopuszczalności odwołania od uchwały Rady Miasta.
W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższe postanowienie, A.M. wniosła o załączenie dokumentów związanych z działalnością komisji rewizyjnej przy Radzie Miasta w sprawie naliczenia opłaty adiacenckiej, z głosowania radnych Rady Miasta w sprawie naliczenia opłaty adiacenckiej z wyszczególnieniem nazwisk osób, które oddały głos, a także o całkowite odstąpienie od naliczonej opłaty adiacenckiej z powodu wybudowania głównego kolektora ściekowego w jej działce, dzielącej nieruchomość na połowę i o zasądzenie odszkodowania.
W uzasadnieniu skarżąca w pierwszej kolejności sformułowała zarzuty odnośnie zgodności z prawem postanowienia organu z [...] o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Autorka skargi zwróciła uwagę na negatywne nastawienie do jej osoby składu orzekającego w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w powyższej sprawie i zarzuciła rażące naruszenie prawa z uwagi na okoliczność, że te same osoby wydały także zaskarżone postanowienie. Zarzuciła również wybiórczą ocenę materiału dowodowego. Podniosła, że wybudowana kanalizacja sanitarna miejska jest na jej prywatnym terenie, dzielącym działkę na połowę, a nie w ulicy K., jak próbuje wywieść organ. Dodała, że żadne czynności dowodowe w tej sprawie nie zostały przeprowadzone, a zaskarżone postanowienie wydane zostało celem dokuczenia obywatelowi. Kończąc zarzuciła pominięcie przez organ: art. 142, art. 139, art. 127 § 3, art. 128, art. 61, art. 58, art. 37, art. 35, art. 28 i art. 9 kpa.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowane stanowisko w sprawie.
Na rozprawie sądowej 18 października 2018 r. pełnomocnik skarżącej poparł skargę.
Prokurator, który zgłosił swój udział w sprawie, wniósł o oddalenie skargi
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Na wstępie zauważyć należy, że A.M. wniosła do WSA w Kielcach dwie skargi. Oprócz skargi w niniejszej sprawie skierowała także skargę o prawie identycznej treści na postanowienie tego samego organu, z tego samego dnia, również stwierdzające niedopuszczalność odwołania, ale od decyzji Prezydenta Miasta (ta druga sprawa została zarejestrowana pod sygn. II SA/Ke 481/18).
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania od uchwały podjętej przez Radę Miasta w trybie przepisów art. 227 i następne kpa, a więc w tzw. trybie skargowym. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że postępowanie w tym trybie jest postępowaniem jednoinstancyjnym, o uproszczonym charakterze, kończącym się czynnością faktyczną – zawiadomieniem (por. przykładowo postanowienie NSA z 8 maja 2008 r. sygn. II OSK 689/09, z 20 listopada 2013 r. sygn. II OSK 2783/13 – z 22 listopada 2012 r. sygn. II OSK 2742 - dostępne w bazie LEX).
Jeśli organem, do którego została skierowana taka skarga jest rada gminy – tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, organ ten rozpoznaje skargę uchwałą. Nie zmienia to jednak faktu, że nadal, ponieważ taka uchwała kończy postępowanie uproszczone jednoinstancyjne, nie przysługuje od niej żaden środek zaskarżenia, a w szczególności odwołanie. Poza tym, zgodnie z art. 127 kpa odwołanie służy od decyzji wydanej w pierwszej instancji, a uchwała nie jest decyzją. Tak więc prawidłowo SKO stwierdziło na podstawie art. 134 kpa, że z przyczyn przedmiotowych odwołanie w niniejszej sprawie jest niedopuszczalne.
Dlatego też ani żaden z podniesionych w skardze zarzutów ani też wniosków dowodowych w niniejszej sprawie nie mógł być uwzględniony. Odnosząc się zaś do zarzutu, że ten sam skład Kolegium rozpoznawał wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, zauważyć należy, że okoliczność ta nie stanowiła żadnej z podstaw do wyłączenia członków składu Kolegium przewidzianych w art. 27 kpa.
Dlatego też skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302). Na podstawie art. 250 tej samej ustawy Sąd przyznał reprezentującemu skarżąca pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości ustalonej zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit.c w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa koszów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przed adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714 ze zm.).