Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w sprawie II SA/Ke 488/10 odrzucił skargę A. C. na decyzję Wojewody z dnia 18 czerwca 2010r., znak: [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości.
W dniu 17 stycznia 2011r. A. C. złożyła do Sądu na urzędowym formularzu PPF wniosek o ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2010r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach wniosek ten oddalił.
W sprzeciwie od ww. postanowienia A. C. przytoczyła okoliczności wskazujące na jej trudną sytuacje finansową.
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie przeciwko któremu został wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje.
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań przed sądami, obowiązuje zasada, zgodnie z którą koszty sądowe jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Na prawo pomocy składa się zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie fachowego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do treści art. 246 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Ze złożonego przez A. C. na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawczyni ma 77 lat, jest osobą niepełnosprawną i pozostaje w separacji z mężem K. C. Jako dochód miesięczny A. C. wykazała kwotę 1700 zł. Ze złożonych w niniejszej sprawie wcześniejszych formularzy PPF wynika, że jest to dochód jej męża z emerytury. Jednakże z uwagi na separację K. C. nie dzieli się z wnioskodawczynią swoimi dochodami. Skarżąca wykazała własność domu o wymiarach 8 na 9 m do remontu oraz podała, że cierpi na liczne schorzenia. Z dołączonych do sprzeciwu dwóch faktur wynika, że skarżąca w styczniu 2011r. dokonała zakupu leków za kwotę łącznie 180,29 zł.
Zdaniem Sądu A. C. wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia radcy prawnego z wyboru bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Wskazuje na to przede wszystkim wykazany przez skarżącą dochód w kwocie 1700 zł oraz konieczność ponoszenia wydatków na leki, leczenie i rehabilitację. Sąd wziął również pod uwagę okoliczność, że A. C. pozostaje w separacji z mężem, który nie chce partycypować w kosztach jej utrzymania. Tym samym, oceniając sytuację majątkową wnioskodawczyni, w świetle przesłanek art. 246 p.p.s.a., stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności, które dają podstawę do ustanowienia dla niej profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 245 § 1 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.