Uzasadnienie
Kierownik Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] Nr [...] uchylił decyzję własną z dnia [...] Nr [...] o zmianie tytułów i okresów działalności kombatanckiej i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Kierownik Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] o pozbawieniu W.S. uprawnień kombatanckich. W wyniku wniesionej na powyższą decyzję skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 25.10.2005r. uchylił decyzję z dnia [...] oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] o pozbawieniu uprawnień kombatanckich, wskazując, iż organ powinien rozpoznać zarzuty o to, że skarżący uprawnienia kombatanckie zachował w oparciu o przepis art. 25 ust. 2 pkt 2 zd. 2 ustawy o kombatantach.
W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Kierownik Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] o zmianie tytułów i okresów działalności kombatanckiej zachował W.Z. uprawnienia przyznane przez ZBoWiD na podstawie art. 25 ust. 1 ustawy o kombatantach.
Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodziła się strona składając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, wskazując jako podstawę uprawnień kombatanckich czas jej pobytu w obozie pracy przymusowej w m. Dorf Lager uber Heidenbreck Stube oraz pełnienia służby z poboru w Wojsku Polskim.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ zważył, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje, iż W.Z. w okresie grudzień 1946r. - styczeń 1947r. brał udział w działaniach operacyjnych i walkach z oddziałem podziemia niepodległościowego pod dowództwem,,Ognia", a po wstąpieniu w listopadzie 1947r. w szeregi Milicji Obywatelskiej brał udział w operacjach skierowanych p-ko nielegalnej podziemnej organizacji,,Igła" w okolicach S. i W..
Powyższe okoliczności zdaniem organu odwoławczego wskazują na możność zastosowania do strony dyspozycji art. 21 ust., 2 pkt. 4 lit. c ustawy o kombatantach. Wskazując jako podstawę swego rozstrzygniecia art. 138 § 2 k.p.a. organ orzekł jak w zaskarżonej decyzji obligując organ I instancji do wyjaśnienia, czy wskazane okoliczności znajdują potwierdzenie w zachowanych dokumentach dotyczących służby W.Z. w Ludowym Wojsku Polskim oraz Milicji Obywatelskiej.
W skardze na tę decyzję wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach W.Z. zarzucił organowi odwoławczemu niewłaściwe interpretowanie przepisów i intencji ustawy o kombatantach oraz to, że przy podejmowaniu zaskarżonej decyzji nie brano pod uwagę całego życiorysu skarżącego, ograniczając się jedynie do okresu jego służby w organach Milicji Obywatelskiej. Podniósł, iż w jego ocenie przysługują mu uprawnienia kombatanckie za okres jego pobytu w obozie pracy przymusowej oraz okres służby wojskowej z poboru w Wojsku Polskim w łącznym wymiarze 2 lat i 4 miesięcy, które udokumentował w sposób wystarczający.
W odpowiedzi na skargę Urząd Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie podtrzymał argumentację z uzasadnienia zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269) zadaniem sądu administracyjnego jest sprawowanie kontroli zaskarżonych aktów i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem obowiązującym w dniu ich wydania.
Natomiast stosownie do przepisu art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Z kolei zgodnie z art. 145 § 1 sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
- 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
- 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.
W niniejszej sprawie decyzja została wydana na skutek złożonego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ, do którego stosownie do art. 5 § 1 pkt 4 kpa ma zastosowanie art. 127 § 3 kpa. Do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Użycie sformułowania,,odpowiednio" oznacza, że ustawodawca przewidział możliwość niestosowania niektórych przepisów dotyczących odwołań. Jednym z takich przepisów, który nie może mieć zastosowania przy rozpatrywaniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy jest art. 138 § 2 kpa (por. wyrok NSA II SA 655/99 z dnia 10.06.1999r. Lex nr 46800).
Tymczasem w sprawie niniejszej Kierownik Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych uchylając decyzję własną z dnia [...].
i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania rażąco naruszył art. 127 § 3 w zw. z art. 138 § 2 kpa przez co decyzja ta dotknięta jest wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 2 kpa.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 ustawy - kodeks postępowania administracyjnego, stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji.
O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości Sąd orzekł na podstawie art. 152 ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.